Hülya Kılınç

Correspondent for Odatv news web-page.

She was taken into custody at March 5th, 2020, for the article “Odatv reached the footage of the quiet funeral service of the MIT (National Intelligence Agency) member who was martyred in Libya”. The article included information about “the funeral service held for the MIT member at Manisa, who was killed during the operations in Libya”

Kılınç, who was taken into custody in Manisa, was sent to Istanbul where the investigation was being held. Along with Kılınç, Barış Terkoğlu, editor in charge of the paper was taken into custody as well. After the proceedings at the police precinct, she was forwarded to the Istanbul Court House. After the interrogation at the prosecutor’s office, she was arrested with the decision of the court. The decision was based on the accusations of “causing the capture of the information and documents regarding intelligence actions”, “disclosing the information and documents regarding intelligence actions” and “capturing the information and documents regarding the intelligence actions”. Following the arrest decision at March 5th, 2020, she was taken to Istanbul Silivri Prison. 5 other journalists were arrested on the same grounds as Kılınç.

The indictment against 7 journalists, 6 of whom were detained, along with Kılınç, was completed on April 23, 2020. She was accused of “disclosing, publishing and revealing information and documents regarding the duties and activities of the National Intelligence Agency” and “disclosing information that must be kept confidential, regarding state’s safety and its internal and external political interests.”. She is requested to be sentenced to, from eight years to 19 years of imprisonment.

In the second hearing of the trial on September 9th, 2020, she was acquitted from the charge of “revealing information concerning the state’s security and political interests”. She was condemned to 3 years 9 months in prison for “revealing information concerning National Intelligence Organization (MİT)”. Upon the announcement of the verdict, she was released from prison. The legal proceedings continue at the court of appeal.

“MİT News” Trial

The article titled “Oda Tv reached the footage of the funeral of MIT member who was Martyred in Libya and buried quietly” published by Hülya Kılınç at Odatv webpage on March 3, 2020. The article was about “the funeral service of MIT member who was killed in Libya.

Istanbul Chief Public Prosecutor’s Office launched an investigation following the article. It was claimed that the article “revealed the identities of the MIT member and his family”.

After the arrest of the journalists, Information and Communication Technologies Authority (BTK), issued a restriction order against Odatv webpage. Odatv, against the restriction order, made a statement and said, “We would like to announce that we will execute all our judicial rights against this situation that happened for the first time since we started airing.”.

Kılınç,, was taken into custody in Manisa and brought to Istanbul on March 4, 2020, within the scope of the investigation. Within the scope of the same investigation Odatv webpage editor in charge Barış Terkoğlu was taken into custody in Istanbul.

*Minister of Interior Affair Süleyman Soylu, on a tv show while the journalists were under custody, said; “there are things called a state secret and national security secret”.

Attorneys could find out the grounds of the accusation and the accusations against the journalists, 13 hours after the decision.

Following the process at the Police Headquarters, Kılınç and Terkoğlu were sent to the courthouse onMarch 5, 2020. Kılınç, after her statement at the prosecutor’s office was sent to the Criminal Court of Peace on Duty with a request for her arrest. After the interrogation that lasted until later that night, she was arrested. An arrest warrant was issued against Terkoğlu, too. The decision was based on “causing the securing of information and documents regarding intelligence activities”, “revealing information and documents regarding intelligence activities” and “securing information and documents regarding intelligence activities”.

Kılınç, in the statements she gave at the prosecutor’s office and at the courthouse, told about how she made the aforementioned article. Kılınç said, “she saw the elective neighbourhood representative’s post about the funeral”, “went to the village, where the ceremony was held, to get more information”.

Kılınç said, “when I met the family in the village, I did not know that the martyr was a MIT member”, “Then I saw on social media that Ümit Özdağ had said that the martyrs were MIT members and their identities were revealed by him. The information was published in various news pages and social media sites, along with Yeniçağ Daily. For me it was important that they were martyrs, their institutions were not important.”

Kılınç then said, “because I thought it was newsworthy, I personally prepared the articles. Also before, the I prepared these kind of news for Odatv, I was in communication with Barış Terkoğlu. I shared this news with him too. Since they thought it was newsworthy, they ran the news. Nobody requested me to make the news.”.

Kılınç, underlined that she has been a journalist over 20 years and said; “Regarding the issue of following the confidentiality essential on making the news about the MIT member martyr, I did not see any harm in sharing this with the press as I found out that, general public and state officials were participating in the ceremony.”.

Kılınç, following the arrest decision, was taken to Silivri Prison.

Arrest decisions were issued against different journalists, following Kılınç and Terkoğlu’s arrest. Ferhat Çelik, Editor-in-Chief at Yeni Yaşam Daily, Aydın Keser, editor in charge, Barış Pehlivan, Odatv Editor-in-Chief and Murat Ağırel, Yeni Çağ writer, were taken into custody within the scope of the same investigation.Pehlivan on March 6, 2020, Çelik, Ağırel and Keser on March 8, 2020, were arrested.

Following the arrest of the journalists, Istanbul Chief Public Prosecutor’s Office released a written statement. The statements claimed that the journalists were arrested for “revealing the identity of MIT personnel and endangering the safety of their families”.

The statement referred to the “MIT Trucks” investigation where journalists were tried on similar grounds for making news about the stopped trucks, which were then allegedly carrying weaponry to Syria and said:

“The subject of the investigation, as it was in the example of stopping the MIT Trucks on January 1-19, 2014, is deliberately, and intentionally violating article 27 of MIT Law, revealing the identities of National Intelligence Agency Staff, endangering the safety of their families and coworkers and by doing so, attempting to weaken the intelligence activities of the state, as a counterintelligence activity in a planned manner.”.

Kılınç, after her arrest, shared a letter from prison through her attorneys. Kılınç in the letter said; “We will, of course, continue to write about the truth tomorrow, as we did so yesterday and fulfil our duties to public. This duty was well as it is due to the respect for publics right to be informed; is something we owe to the Republic.”.

As the journalists were detained, a regulation of executions, which was on the agenda for a long time, was brought to the Parliament. The bill regulation that was prepared by AK Party and MHP, was considered “amnesty”, as prisons were considered risky against the “coronavirus” outbreak, which was declared a pandemic.

The regulation opened the route for the release of approximately 90 thousand inmates.

However journalists were exclusively excluded from the regulation. An edit made at midnight, as the regulation was being discussed in the Parliament, included the MIT Law violations in the list of crimes excluded from the bill. Therefore Acarer and other 5 journalists that were arrested within the scope of the same investigation, were not able to take advantage of the regulation.

After the bill passed from the Parliament, attorneys of Keser and other journalists made an appeal to their detainment, on April 15, 2020, reasoning the regulation. The appeal was denied a day later. Courthouse, denied the appeal with the claims that “the detainment status was appropriate” and “there was no reason to end their detainment”.

It was found out on April 24, 2020, that an indictment was prepared against the journalists. Press outlets that are close to the government shared the news first. However, attorneys of the journalists could not reach the indictment as there was a “restriction” decision in the case. Attorneys, on April 27, requested the return of the indictment, reasoning that it was published on Sabah Daily, despite the “restriction” decision.

Inspection of the detention of Kılınç and other journalists was made on May 4, 2020. However, the court, by requesting an attorney from the bar and without notifying the attorneys of the journalists, made the inspection over the weekend and ruled for the “continuation of their detention”.

The indictment against 7 journalists along with Kılınç, 6 of whom were detained, was approved by Istanbul 34th Assize Court on May 7, 2020.

The indictment against 8 people, 7 of whom were journalists, along with Odatv web-page correspondent Hülya Kılınç, was completed on April 23, 2020. The indictment was 50 pages long. Details of the indictment were not given to the attorneys as there was a “restriction” decision, while the content of the indictment was published in Sabah Daily, which is known to be close to the government, as news on April 24, 2020.

The indictment stated that the investigation was launched on March 4, 2020, following the official complaints of the National Intelligence Agency Directorate.

The indictment stated that the Presidential Missive which enabled sending troop so Libya, was approved by the Parliament on January 2, 2020 and continued with the missive’s details. It was claimed that within the scope of the missive; National Intelligence Agency’s activity in Libya and identity of the MIT personnel who lost their lives in February 2020 were kept from the public by the authorities.

Journalists were accused of publishing the identities and photos of MIT personnel “according to a plan, systematically and in a coordinated manner”.

The indictment then continued with the publications and the news that are the subjects of the accusation, and shared the process that ended with the arrest of the journalists.

Within this scope, it was stated that Yeni Çağ writer Murat Ağırel had made news on February 22, 2020 that read “Names of our Case Officer hero martyrs who lost their lives in Libya and buried, just by announcing as ‘we have a few martyrs without an official ceremony are S.. C.. and O.. A..”.

The information regarding the deaths of Turkish soldiers in Libya was already in circulation, even before Ağırel’s publication. The indictment claimed that “these informations of those who lost their lives were published without knowing or announcing they were MIT members”.

However, it was claimed that Ağırel in his publication “had knowingly and willingly used the photos and the identities of the MIT member martyrs”. It was claimed that “the technical term ‘case officer’ was used in order to expose the MIT members’ activities abroad“.

The indictment claimed that the information that MIT personnel had lost their lives was “exposed” in social media by Ağırel for the first time and the term “case officer” was used so the foreign intelligence authorities could understand the activities of MIT personnel in Libya.

Details of social media publications of BirGün Daily writer Erk Acarer, who has a capture warrant against him, were included. It was claimed that these publications were made “simultaneously” with Ağırel.

Publications Acarer made on February 22, “Erdoğan said today we have a few martyrs in Libya. Our sources claim that the attack was much more shocking and said 2 very important MIT personnel and a senior officer from Turkish Armed Forces (TSK) had lost their lives and an MIT personnel was injured. We hope the office of commander in chief will give a more detailed statement.” and “for instance who is O.. A… Who is he? Vice Head of the MIT…”, “How is the status of MIT personnel B.Z.?” and “Are you going to announce the name of the Brigadier General?” were included in the indictment. Acarer was accused of acting “in a manner to expose” the activities of MIT members.

Then the indictment continued by giving the information that this matter was made news by Yeni Yaşam Daily for the first time in the press. The prosecutor’s office claimed that “it was tried to be popularised by announcing it on written media simultaneously”.

It was claimed that the news titled “A Colonel Dead in Libya” on February 23 and “Death of Soldiers Covered, A Few in Libya!” on February 24, published in Yeni Yaşam Daily where Ferhat Çelik worked as Editor-in-Chief and Aydın Keser was the editor in charge, were the base of the accusations.

The indictment then covered the rest of the statement of İyi Party MP Ümit Özdağ gave at the Parliament on February 26, 2020. It was also mentioned that because of these statements, a police enquiry report was prepared by Ankara Chief Public Prosecutor’s Office and sent to the Parliament against Özdağ to lift his parliament immunity.

However, even though journalists, who made news or publications by using the same information were accused for violating both MIT Law and Turkish Penal Code, MP Özdağ was accused of “only the MIT Law”.

Then it was stated that the article titled “Oda Tv reached the footage of the funeral of MIT member who was Martyred in Libya and buried quietly, here is what the black garland says” published bu Hülya Kılınç at Odatv webpage on March 3.

*It was stated that the funeral footage was “recorded secretly”. However the information that the footage was taken by Akhisar Municipality Press Employee E.E., who was another subject in the indictment and Kılınç had acquired the footage from him. It was stated that Kılınç had gone to Akhisar, a day before the news was published and talked to E.E. and the local authorities regarding the matter. Statements of E.E. and elected neighbourhood representative C.M. were included. *

The funeral ceremony was held in Akhisar Province of Manisa on February 19. Province Mayor, various bureaucrats and state officials were present at the ceremony.

It was claimed that the news that showed the pictures of the ceremony had exposed the MIT members task term, place, his age, place of birth and information about his family and revealed and endangered the safety of his coworkers during his term at the task and their families.

It was claimed that the Kılınç’s allegation that she did not know the deceased was a MIT member was “inaccurate”. It was stated that Kılınç had “knowingly exposed the MIT members that participated in the funeral, made the news and persistently tried to obtain photos from the neighbourhood that the funeral was held”.

Prosecutor’s office, regarding the statements of the journalists, claimed that “defence statements saying news of an already exposed information” were made, however the information and photos in the news and the publications “were not already exposed”. It was also claimed that by sharing the photos from the ceremony, other MIT members who took part were exposed as well.

The news and publications in the indictment were described as “exposing the actions of National Intelligence Agency, and its members simultaneously according to a plan, disclosing, publishing, dispersion of information of the state that must be kept confidential regarding MIT’s duties and actions and by exposing the identities, duties and rankings of MIT members, endangering securities of MIT members as well as their families.

The indictment then included 2 official complaints made by the National Intelligence Agency Directorate on March 4. First complaint was made against journalists Aydın Keser, Ferhat Çelik, Murat Ağırel and Erk Acarer. Second complaint was against Odatv staff Hülya Kılınç, Barış Terkoğlu and Barış Pehlivan.

The claim with the launch of an investigation following the official complaint, “disinformation actions were made in order to discredit the investigation” was included as well. At this part the claim that Barış Pehlivan was battered in the jail was presented and said the news was “inaccurate”.

The statement made by Murat Ağırel’s attorneys, saying the day that the arrest warrant issued against Murat Ağırel, there were two different decisions, was claimed to be “disinformation action in order to discredit the investigation”. The decision that was published in social media was claimed to be “faked”. And the information that an investigation against those who made this publication was launched too.

The news and posts that the suspects made regarding the subject matter were lined one by one in the indictment. Statements that the journalists gave at the prosecutor’s office and the court were lined.

In the indictment 8 suspects, 7 of whom were journalists, along with Acarer, were accused of “disclosing the information and documents regarding intelligence activities” according to the article 27/3 of the Law No. 2937, the Law on the State Intelligence Services and the Turkish National Intelligence Organisation.

This article regulates the crime of “disclosing, publishing and revealing identities of MIT members and their families, ranks, duties and activities; through radio, TV, internet, social media, magazines, newspapers or any sort of written, visual, auditory and electronic communication mediums.” However this regulation referred to the first and second paragraphs of the article. These paragraphs stated that the aforementioned information and documents were “information and documents concerning duties and activity of National Intelligence Agency,” and “identities of MIT members and their families, their ranks, duties and activities.”

According to that “journalists, including Kılınç, were accused of violating the MIT law by committing the crime of “disclosing, publishing and revealing information and documents concerning the duties and activities of the National Intelligence Agency through radio, TV, internet, social media, magazines, newspapers or any sort of written, visual, auditory and electronic communication mediums.”

Within the scope of this law, journalist were requested to be sentenced to from three years to nine years.

Journalists including Kılınç were also accused of “disclosing the information that must be kept confidential concerning the security and internal or external political interests of the state” according to the article 329 of the Turkish Penal Code. According to that they were requested to be sentenced to from five years to 10 years of imprisonment.

Therefore, in total, Kılınç was facing from eight to 19 years of imprisonment.

They were also requested to be “bereaved of specific rights” according to the article 53 Turkish Penal Code.

The indictment was approved by Istanbul 34th Assize Court on May 7, 2020.

Inspection of the detention of 8 people, of whom 7 were journalists and 6 were detained, along with Hülya Kılınç, Odatv web-page correspondent, was made

The court, ruled for the continuation of the journalists’ detention. However the decision was taken by the majority of the votes. One judge, voted opposing Terkoğlu’s detainment. Member judge wrote an opposing condition, due to Terkoğlu being a person in charge.

Court, set the start of the trials to June 24, 2020.

Kılınç was brought to the first hearing of the case from the prison she was being held. Kılınç, in her defence said:

“I am a journalist of 20 years. I wrote numerous articles about the funerals of martyrs. With the article I did not reveal the identity of the martyr, his family, his duty or other MIT members. I used a very careful and diligent language in the article. If I intended to reveal anything, I would, without a doubt prepare a completely different article and use different phrases. Both during my interviews before and while preparing the article I was very careful to not to hurt the family and relatives of the martyr.

My only goal was to do journalism and to inform the public. Purpose of the article was that ‘Our martyr was buried in Manisa and did not receive the required official treatment’. None of my acts constitute a crime. I did not intend or aim to commit a crime. I do not believe I committed a crime. I, just like everyone else, believe that these accusations against Odatv are made for ‘pushing the wrong buttons’. I hope I am wrong.”

Holy Kılnıç’s attorney Celal Ülgen said:

“Prosecution is trying to achieve the impossible. They have taken Yeniçağ on one side, Odatv on one side and Yeni Yaşam on one side, and written an indictment to see if they can form an organisation. The prosecutor, shows the MIT law as the violated law. So where does the article 329 of the Turkish Penal Code in the indictment come from.

The main issue is the judicial evaluation part of the indictment was copied and taken from the Constitution Court decision and the Court of Cassation’s decision regarding Enis Berberoğlu. The judicial evaluation part of the indictment is taken from there, including even the typos and errors. We are aware of everything. I do not blame this court. Turkish law has been interrupted for a very long time. We need to look for a way out of here. We request our clients to be released.”

Prosecutor of the case requested the continuation of the detention of the journalist and additional time to be granted in order to prepare his opinion as to the accusations. Prosecutor, requested that requests, if any, regarding the expansion of the case were to be taken and he could present his opinion as to the accusations before the next hearing as well.

Court board ruled for continuation of the detention of journalists Murat Ağırel and Barış Pehlivan, along with Kılınç. Detained journalists Barış Terkoğlu, Aydın Keser and Ferhat Keser were released pending trial.

It was ruled that the case files were to be sent to the prosecutor’s office, to prepare the opinion as to the accusations and if prepared, to be sent to the parties in order to prepare their defences against the opinion by the next hearing

Second hearing of the case was set to September 9th, 2020.

The prosecutor’s office submitted its judicial opinion as to the accusations to court a day before the second hearing. In the judicial opinion, the journalists were charged with “publishing, disseminating and revealing the identities of martyrs who were members of the National Intelligence Organization (MİT) and therefore those of their families, as well as information on their duties and activities”. Furthermore, in the indictment it was claimed that the crime in question was committed in a continuous manner. As such, as per Turkish Penal Code Article 43, the prosecutor demanded that the sentence be aggravated by one fourth to three fourths. In the judicial opinion, the journalists were also charged with “revealing information concerning the state’s security and its political interests”.

In the indictment, the prosecutor had demanded a prison sentence of eight to nineteen years for the journalists. In the judicial opinion, however, this was increased to eight years nine months to 25 years nine months, as the crime was allegedly “committed in a continuous manner”.

The prosecutor demanded the separation of the file of Erk Acarer from the main case file. In the judicial opinion, he demanded that Barış Pehlivan, Murat Ağırel and Hülya Kılınç remain in prison.

In the judicial opinion, the prosecutor stated that the journalists’ defense speeches during the legal proceedings were “designed to save them from the attributed charge”.

The second hearing of the trial was held on September 9th, 2020. The journalist Hülya Kılınç was brought to the hearing from Istanbul Silivri Prison.

At the hearing, Kılınç stated that she acted only for the purpose of journalism, reporting on the interment of a martyred officer without an official ceremony. She stated that she did not know that there were MİT personnel on the photo published alongside the news story, and that it was indeed impossible for her to know it. Kılınç made the following remarks:

“The prosecutor depicts my journalistic activities as if they were secret or mysterious. The photos were not taken in secret; in fact we have obtained them from Akhisar Municipality. I used these photos because they were newsworthy. It is not possible for me to understand who is a MİT officer just by looking at this photo. I presented it as the photo of villagers carrying the casket. I did not expose anyone, saying ‘There are MİT personnel on this photo’: The prosecutor did that. The wreath which reads ‘MİT Chairman’ had been posted on the internet even before I penned my article, and it is also a newsworthy element.”

Lawyer Serkan Günel stated that the judicial opinion was a bad copy of the indictment, and said the following:

“Our case should focus on two things in essence: Is it possible to reveal what has already been revealed? The defendants and lawyers have frequently underlined this issue: It is not possible. Can a martyred MİT officer be protected by this law? We were not that clear about the latter issue. In this regard, I want to say the following. In the cemetery for martyrs in Edirnekapı, there are tombstones, which read ‘Martyred MİT officer’. So, even our state has not concealed this fact.”

Lawyer Hüseyin Ersöz argued, “In a case where there is no offense, nor offender, the verdict must be acquittal. Your verdict will set an example as regards the people’s right to access news”.

Lawyer Emre Özmen stated, “The indictment argues that we have engaged in treason owing to a coincidence. Can treason arise from a coincide, your honor?”

After the speeches by the lawyers, the court asked the journalists for their final remarks. Hülya Kılınç demanded her acquittal, saying “What I have done is sheer journalism; I do not accept the charges.”

Hülya Kılınç was acquitted from the charge of “revealing information concerning the state’s security and political interests” pursuant to Turkish Penal Code, Article 329. The court stated that the charge in question was not defined as such by the law.

However, Kılınç was sentenced to four years six months in prison as per MİT Law Article 27/3, for “revealing information and documents about the intelligence services”. Kılınç’s sentence was reduced by one sixth in consideration of her “conduct during the legal proceedings”.

As a result, Kılınç has been condemned to three years, nine months in prison for “revealing information and documents concerning intelligence services.”

Barış Pehlivan, Hülya Kılınç and Murat Ağırel have been released from the prisons where they were held since March 5th, 2020.

The lawyers have appealed against the prison sentence handed down by the district court.

2. Standing - Sept. 9, 2020

Yargılamanın ikinci duruşmasının saat 10.30’da başlaması gerekiyordu. Salonun kapıları saat 11.15’te açıldı. Duruşma saat 11.45’te başladı.

Yargılanan gazeteciler Hülya Kılınç, Barış Pehlivan ve Murat Ağırel duruşmaya tutuklu oldukları İstanbul Silivri Cezaevi’nden getirildi. Belediye çalışanı E. E., Manisa Cezaevi’nden Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) aracılığıyla katıldı. Tutuksuz olarak yargılanan gazetecilerden Barış Terkoğlu ve Ferhat Çelik de duruşma salonundaydı. Aydın Keser ise duruşmaya katılmadı. Keser’in, koronavirüs pandemisi testi pozitif çıkan birisi ile temasta olduğunun belirlenmesi nedeniyle karantinada olduğu açıklandı.

Duruşma başlangıcında, mahkeme başkanı; duruşmadan bir gün önce savcılığın açıkladığı esas hakkındaki mütalaayı özetledi ve mütalaaya karşı savunmalarını yapmak üzere sözü yargılanan gazetecilere verdi.

Mütalaada, gazeteciler; “MİT mensubu olan şehitlerin kimlik bilgilerini ve dolayısıyla da ailelerinin kimlik bilgilerini, çalıştıkları görev ve faaliyetlerine ilişkin bilgileri yayımlamak, yaymak ve açıklamakla” suçlandı. Ancak, mütalaada; “suçun zincirleme şekilde işlendiği” iddia edildi. Bu yüzden, haklarında istenen cezanın Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılması talep edildi. Gazeteciler, mütalaada, ayrıca; “devletin güvenliğine ve siyasal yararlarına ilişkin bilgileri açıklamakla” suçlandı.

Gazeteciler hakkında, iddianamede; sekiz yıldan 19 yıla kadar hapis cezası talep edilmişti. Mütalaada ise, “suçun zincirleme şekilde işlendiği iddiası” nedeniyle; gazeteciler hakkında sekiz yıl dokuz aydan 25 yıl dokuz aya kadar hapis cezası istendi.

Savcılık, yurtdışındaki Erk Acarer hakkındaki yargılama dosyasının ayrılmasını talep etti. Mütalaada; Barış Pehlivan, Murat Ağırel ve Hülya Kılınç’ın tutukluluk hallerinin devam ettirilmesi istendi.

Sırasıyla Hülya Kılınç, Barış Pehlivan, Murat Ağırel, Barış Terkoğlu, Mehmet Ferhat Çelik ve E.E. esas hakkındaki mütalaa karşısında savunma yaptı. Gazetecilerin, esas hakkındaki savunmalarından öne çıkan kısımlar şöyleydi:

Hülya Kılınç

“Benim yaptığım iş sadece gazeteciliktir. Şehidin Manisa’da resmi törensiz defnedilmesini haber yaptım. Haberde yayınlanan fotoğrafta MİT personelinin olduğunu bilmiyordum. Bilmem de mümkün değildir. Herhangi bir iz, emare de bulunmamaktadır haberde.

Yaptığım gazetecilik faaliyeti gizli, gizemli gibi yansıtılmıştır. Bu fotoğraflar gizlice çekilmemiştir. Akhisar Belediyesi’nden temin edilmiştir. Bu fotoğrafları haber değeri taşıdığı için kullandım. Bu fotoğrafa bakarak karede MİT personeli olduğunu anlamam mümkün değildir.

Ben cenazeyi taşıyan köylülerin fotoğrafı diye kullandım. ‘Bu fotoğrafta MİT personeli var’ diye ifşa eden ben değilim, savcılıktır. ‘Teşkilat Başkanı’ yazılı çelenk de benim haberimden önce sosyal medyada yer almıştır ve haber değeri vardır.

20 yıllık gazeteciyim, daha önce defalarca şehit cenazesi haberi yaptım. Haberde özenli ve dikkatli bir dil kullandım. Deşifre amacım olsaydı başka bir haber hazırlardım. Ben yalnızca gazetecilik yapmak için haberi hazırladım. Suç teşkil eden bir fiilim yoktur. Mahkemenizden tutukluluğumun kaldırılmasını ve beraatimi talep ediyorum.”

Barış Pehlivan

“Hülya Kılınç ya da şehidimiz Manisalı olmasaydı bu haber yapılmayacaktı. Diğer MİT mensubunun cenaze haberinin Oda TV’de olmaması da bunun kanıtı. Bu ayrıca, savcıların iddia ettiğinin aksine bizim MİT mensubu ifşa etmek gibi bir planımız ve kastımız olmadığının da delilidir. Sadece gazetecilik saikiyle hareket ettik.

MİT’in İstanbul’daki yeni hizmet binası törenle açıldı. Cumhurbaşkanı Erdoğan bu kez de, MİT’in Libya’da sağladığı istihbari ve operasyonel desteğin oyun değiştirici role sahip olduğunu söyledi. Ve tüm medyaya onlarca fotoğraf ile görüntü geçildi. Gizli yapılmayan, herkesin davet edildiği ve herkesin özgürce katıldığı cenazeden bir karede MİT mensubu olduğu iddia edilen insanların da göründüğünden yola çıkarak “suçtan” bahsediyorsak, MİT’in yeni binasının açılışından yayınlanan karelerde kaç MİT mensubu vardır acaba?

Eğer ben yargılanabiliyorsam bu iddiayla, tüm bu TV kanallarının, tüm bu gazetelerin, tüm bu haber sitelerinin yöneticilerinin de yargılanması gerekmiyor mu? Eğer yayınlanan bir fotoğrafta MİT mensubu olma ihtimali suç değilse, ben kesinlikle başka bir şeyden dolayı tutukluyum.”

Murat Ağırel

“Yargılandığımız davada adalet bekleyecekken bu heyet ne zaman geldi diye düşünüyoruz. Mahkemenizi hedef almak niyetinde değilim. Genel olarak konuşuyorum. FETÖ kumpas davalarında ne yaşadıysam burada da aynını yaşıyorum. O günkü davalarda masumiyet karinesi yok sayılıyordu, bugün de öyle. O gün iddianameler kapalı kapılar ardında teknelerde hazırlanıyordu, bugün yalılarda hazırlandığı söyleniyor. O günlerde de hakimler bizi, dilekçelerimizi dinlemiyordu, bugün de. Ben değişen hiçbir şey görmüyorum.

Hakkımdaki suçlama bütünüyle yanlış, delilsiz, mesnetsiz bir suçlama ve niyettir. Bu nedenden dolayı da ilk celsedeki savunmamda iddianameye “Niyetname” demiştim. Mütalaanın da ondan farklı olmadığını gördüm.

Geçtiğimiz aylarda AKP Medya İletişim Başkan Yardımcısı Emre Cemil Ayvalı, katıldığı bir programda bir itirafta bulundu. “Biz, Kemalistler ile Fethullahçıları birbiri ile kırdırdık” dedi. Kırdırdık dediği bizim yargılandığımız kumpas davaları. O davalarda Türk Ordusunun şerefli subayları, gazeteciler, yazarlar yargılandı hapsedildi. Murat Özenalp, Cem Aziz Çakmak, Kuddusi Okkır, Ali Tatar, Kaşif Kozinoğlu, Emcet Olcaytu, Türkan Saylan, İlhan Selçuk o günlerde hayatlarını kaybettiler.

Soruyorum şimdi Sayın Başkan. Acaba şimdi kiminle kimler çarpıştırılıyor ki, biz yine böylesi bir davada yargılanıyoruz? Ya da bizim ülkemiz gelecek hep böyle mi olacak? 2-3 yılda bir birileri çarpışacak ve biz mahkeme salonlarında mı olacağız? Yine “düşmanımın düşmanı dostumdur” diyerek bir uzlaşma sonucu mu tutuklandık? Barış Terkoğlu, Barış Pehlivan ve ben FETÖ ile mücadele eden, kumpas davalarında yargılanmış ve yeni 15 Temmuzlar olmasın diye çalışan, yazan ve anlatan kişileriz. Şu anda yaşadığımız dava süreci ve yöntemler Kumpas davaları ile aynı demiştim. Biz yine neyin bedelini ödüyoruz? Bu soruların cevabını kim verecek?

Murat Ağırel esas hakkındaki savunmasını bitirdikten sonra duruşma savcısı söz aldı. Savcı, “Sanık ağır bir eleştiri yaparak Fethullahçı yapının yargılamalarında maruz kaldığı şeylerden bahsetti. Bugün yaşadıkları söyledikleri gibiyse ya hayali ya da olmadık şeylerdir” dedi.”

Barış Terkoğlu

“Biliyorum, hakkımda karar vereceksiniz. Beni doğrudan ilgilendirse de affedin ama merak etmiyorum. Hatta sonucu yine beni ilgilendirse de önemsemiyorum. Çünkü seçilmiş sanıklar için yaratılmış böyle davaların bir özelliği var. Daha soruşturma bile açılmadan hakkınızda hüküm veriyorlar. Gözaltına bile alınmadan cezanız kesiliyor. Savcılar iddianame hazırlamak için gösterecekleri çabayı yandaşlarına evrak sızdırmaya harcadıkları için, duruşmaya çıkmadan iddia tüketiliyor. Haberlerin savcı bilgisayarında mı yoksa iddianamelerin bazı gazetelerde mi yazıldığını bilmediğimiz bu davada, özür dilerim ama hüküm anına bir şey bırakmadılar. Bugün yargılandığımız dava bir uslandırma davasıdır. Benim için bu nedenle de hükümsüzdür.

Bir karar vereceksiniz. Ne olduğunu bilmiyorum. Dediğim gibi merak da etmiyorum. Fakat bir beklentim var. Kararınızda 19 Şubat’tan 3 Mart’taki Odatv haberine kadar binlerce paylaşım, onlarca haber yapıldığı halde neden sadece iki haber, iki mesajın seçilip bu davadaki sekiz kişinin sanık yapıldığının yanıtı olsun.

Kararınızda 19 Şubat’tan 3 Mart’a kadar gerek Cumhurbaşkanı’nın açıklamalarıyla, gerek Meclis’te yapılan basın toplantısıyla, sağır sultanın bile duyduğu Facebook-Twitter paylaşımlarıyla, Afrika medyasında bile haber olacak kadar aleni hale gelen bir bilginin nasıl gizli sayıldığının yanıtı olsun.

Kararınızda yüzlerce insanın katıldığı, protokolün poz verdiği, MİT Başkanı’nın çelenk gönderdiği, milletvekilinin de belediye başkanının da saf tuttuğu bir cenazenin nasıl sır görüldüğünün yanıtı olsun.

Kararınızda 19 Şubattan 3 Mart’a kadar hiçbir habere ya da paylaşıma erişim engeli bile istemeyen savcıların, 3 Mart gecesi bir anda harekete geçip sabahı bile bekleyemeden polisleri yataktan kaldırıp beni telefonla gözaltına aldırmalarının sebebi olsun. Kararınızda kendi yazdıkları iddianamelerde bile MİT mensuplarının kimliğini açıkça yazan savcıların bir anda MİT Kanununu fark etmesinin sırrı olsun. Kararınızda gizli diyerek avukatların bile uzak tutulduğu dosyadan savcıların yandaşlarına nasıl bilgi sızdırdıklarının yanıtı olsun. Kendim için de bir şey söyleyeyim.

Kararınızda ‘Odatv Haber Müdürü’ olmanın suçlu olmak için yeterli sayılmasının yanıtı olsun. Kendim için değil, ülkem için, adalet için tek dileğim; kararınız başından sonuna suç olan bu soruşturmanın, bu iddianamenin, bu davanın, bu mütalaanın devamı olmasın. Bırakın bu suç, bu kağıttan kuleyi kuranların üstüne devrilsin.”

Ferhat Çelik

“Tutuklandığımız günleri biraz hatırlatmayı önemli buluyorum. İdlib’de müttefik denilen Rusya’nın havadan bombalaması sonucu 33 Türk askeri yaşamını yitirmişti. İnanılmaz militarist bir söylem tutturulmuş, bu koroya katılmayan veya eleştiren medya organları ise açık hedef haline getirilmişti.

Hükümete yakın kalemşorların hedef göstermesiyle tutuklandık. Bizim yaptığımız haberde bir suç çıkarılamaz, zorlasak bile bizden casus çıkmaz. Önceki duruşmada da söylemiştim. Biz Yeni Yaşam gazetesi olarak bu haberi Yeni Çağ gazetesi ve yazarlarından alan T24 internet sitesinden derleyip kullandık. Bu kurumları hedef göstermiyorum, çünkü bu bir haberdir. Onlar yargılanmıyorsa biz de yargılanmamalıydık.

Haberin içinde zaten hangi kaynaklardan temin edildiği açıkça yazılıyor. Kaldı ki internet yoluyla ya da başka bir şekilde kamuoyuna açıklanan bir bilginin daha sonra yazılı basında yer alması özel bir suç oluşturamaz. Yayıncılıkta oldukça sıradan kabul edebileceğimiz bir faaliyettir bu. Senin ulaşamadığın bilgilere başka gazeteciler ulaşabilir, sen de gündemden geri kalmamak adına kaynak göstererek bu haberlere sayfanda veya internet sitende yer verebilirsin. Her şeyi bir kenara bırakıp, bu haberin ilk kez bizde yayınlandığı savı üzerinden gidelim. Peki haberlerimizin neresinde yaşamını yitirenlerin MİT mensubu olduğu yazıyor? Adı geçen personellerin önlerine eklenen sıfatlar, açık biçimde bu kişilerin asker olduğu varsayımına dayanıyor.

Bu madde tam da bizim gazetemizde yayınlanan haberin durumunu özetliyor. Evet Libya’da birileri yaşamını yitirdi. Ve ülkenin en tepesindeki isim olan Cumhurbaşkanı kendi ağzıyla ilk kez bunu duyurdu. Bununla birlikte bir çok kesimden açıklamalar geldi. Genel kanı yaşamını yitirenlerin ordu mensubu askerler olduğu yönündeydi. Biz de gazete olarak bu iddiaları haberleştirdik. Hiçbir biçimde MİT personelini ifşa etmek gibi bir kastımız yoktu.

Evet gazeteci olmak insana bir dokunulmazlık zırhı giydirmez. Ancak bizim gazetemizde yer alan haber, tüm unsurlarıyla bir gazetecilik faaliyetidir.

Bu kadar ‘büyük bir suç’ işleyeceğiz ve MİT, Emniyet iki hafta sonra farkına varıp hakkımızda suç duyurusunda bulunacak. Kokteyl bir dosya oluşturulup toptan cezalandırılmak isteniyor, vahim bir suç işleyen organize bir yapıymışız gibi lanse ediliyoruz. Günlerce konuşsak da söyleyeceklerimiz hep birbirinin tekrarı olacak. İki satır haber üzerinden 19 yıla kadar hapsimiz isteniyor. Bu bile başlı başına içine düştüğümüz durumun vahametini özetlemeye yeter de artar.”

Belediye çalışanı E.E.

“Vatanını, milletini seven biri olarak sanık sandalyesinde oturmaktan üzüntü duyuyorum. Bu salonda Hülya Kılınç dışında kimseyi tanımıyorum. Mesleğim gereği Hülya Kılınç’ın istediği fotoğrafı yolladım. O sırada MİT personeli olduğunu bilmiyordum, protokol de bilmiyordu.

Görevim gereği belediye başkanının katıldığı programlara katılıyorum, haber değeri varsa gazetecilere ulaştırıyorum. Kullandığım fotoğraf makinesini gizli olarak kullanmadım, herkesin önünde çektim. Gittiğimiz cenazenin TSK personeli olduğu bilgisi verildi bize. Hülya Hanım tutuklandıktan sonra MİT personeli olduğunu öğrendim. Kasıtlı olarak yaptığım bir şey yoktur. Üzerime atılan suçlardan kaçmıyorum çünkü suçsuzum, beraatimi istiyorum.”

Gazetecilerin savunmalarından sonra duruşmaya öğle arası verildi. Yaklaşık 1 saatlik aradan sonra duruşmanın öğleden sonraki oturumu saat 15.00 civarında başladı. İkinci oturumda gazetecilerin avukatları esas hakkındaki mütalaaya karşı savunma yaptı.

Avukat Serkan Günel; mütalaanın, iddianamenin kötü bir kopyası olduğunu söyledi. Günel, şu ifadeleri kullandı:

“Bizim davamızın özü iki şeye odaklanmalıdır: İfşanın ifşası mümkün müdür? Bunu hep sanıklar hep avukatlar anlattı. Mümkün değildir. Şehit MİT mensubu bu kanunla korunabilir mi? Özellikle ikincisi hakkında kafamız net değildi. Bununla ilgili olarak şunu söylemek istiyorum. Edirnekapı’daki şehitlikte başlarında ‘Şehit MİT görevlisi’ yazılı mezar taşları var. Devletimiz bile bunu gizlememiştir.”

Avukat Hüseyin Ersöz, “Ne suçun ne de suçlunun olmadığı bir davada verilebilecek kararın beraat olduğunu düşünmekteyiz. Sizin vereceğiniz karar, insanların haber alma hakları açısından bir kriter olacak” dedi.

Avukat Emre Özmen, “İddianame tesadüfe dayalı ihanet gerçekleştirdiğimizi iddia ediyor. Tesadüfen ihanet olur mu sayın hakim?” diye konuştu.

Avukatların beyanlarından sonra, mahkeme; gazetecilere son sözlere gazetecilere son sözlerini sordu.

Hülya Kılınç, “Yapmış olduğum iş gazetecilik faaliyetidir. Suçlamaları kabul etmiyorum” diyerek beraatini talep etti.

Barış Pehlivan, “Bu davada Odatv ve yazdığım kitaplar yargılanmak istendi. Ben gazeteciliği başka şekilde yapmayı bilmiyorum. Böyle de devam edeceğim” dedi.

Murat Ağırel, “Yaptığım gazetecilik faaliyetidir” sözleri ile tahliye edilmesini ve beraat ettirilmesini istedi.

Ferhat Çelik, “Mahkemenizden ne karar çıkarsa çıksın, halkın haber alma özgürlüğünü savunacağız” ifadelerini kullandı.

Barış Terkoğlu ise şunları söyledi:

“19 Şubat’tan 3 Mart’a kadar savcılığın sessizliği göstermektedir ki bu soruşturma bize özel üretilmiş bir soruşturmadır. Siz vereceğiniz kararla yargıyı ele geçiren kişilerin hukuku intikam aracı olarak kullanmasını engelleyebilirsiniz. Bu yönde bir karar vermenizi istiyorum.”

Mahkeme, son sözlerin de söylenmesinden sonra hükmü açıklamak üzere müzakereye çekileceğini söyledi. Hükmün saat 19.00’da açıklanacağı duyuruldu. Hüküm duyurulan saatte açıklandı.

Barış Terkoğlu, hakkındaki tüm suçlamalardan beraat etti. Terkoğlu’na yöneltilen suçlamanın “kanunda suç olarak tanımlanmadığı” ifade edildi. Terkoğlu hakkındaki adli kontrol tedbirleri de kaldırıldı.

Soruşturma aşamasında gözaltına alınan ve tutuklanan, daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılan ve son alarak hakkında beraat kararı verilen Terkoğlu’nun “tazminat isteme hakkının olduğu” hatırlatıldı.

Aydın Keser, Barış Pehlivan, Hülya Kılınç, Ferhat Çelik ve Murat Ağırel ile belediye çalışanı E.E.; Türk Ceza Kanunu’nun 329. maddesi uyarınca, kendilerine yöneltilen “Devletin güvenliğine ve siyasal yararlarına ilişkin bilgileri açıklamak” suçlamasından beraat ettirildi. Suçlamanın “kanunda suç olarak tanımlanmadığı” belirtildi.

Aydın Keser, Ferhat Çelik ve Murat Ağırel; MİT Kanunu 27/3 maddesi uyarınca “istihbarat faaliyetleri ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek” suçlamasıyla dört yıl altı ay hapis cezasına çarptırıldı. Kararda, “suçun zincirleme şekilde işlendiği” belirtildi. Bu nedenle üç gazeteci hakkında istenen ceza, Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca dörtte bir oranında arttırıldı. Haklarındaki hapis cezası bu nedenle beş yıl yedi ay 15 güne çıktı. Gazeteciler hakkında verilen hapis cezası, “yargılama sürecindeki davranışları” göz önünde bulundurularak, altı bir oranında indirildi.

Sonuç olarak Keser, Çelik ve Ağırel; “zincirleme şekilde; istihbarat faaliyetleri ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek” suçlamasıyla dört yıl sekiz ay yedi gün hapis cezasına çarptırıldı.

Keser ve Çelik hakkındaki, “ikametlerinin bulunduğu ili terk etmeme” ve “belirlenen yerlere başvurmak” şeklindeki adli kontrol tedbirlerinin kaldırılmasına karar verildi.

Barış Pehlivan ve Hülya Kılınç ise MİT Kanunu 27/3 maddesi uyarınca “istihbarat faaliyetleri ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek” suçlamasıyla dört yıl altı ay hapis cezasına çarptırıldı. Esas hakkındaki mütalaada, tıpkı Aydın Keser, Ferhat Çelik ve Murat Ağırel hakkında olduğu gibi “suçun zincirleme şekilde işlendiği” iddia edilmiş, haklarındaki hapis cezasının arttırılması istenmişti. Ancak Pehlivan ve Kılınç hakkında verilen hapis cezası kararında, Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca artırım uygulanmadı. Pehlivan ve Kılınç hakkında verilen hapis cezası, “yargılama sürecindeki davranışları” göz önünde bulundurularak, altıda bir oranında indirildi.

Sonuç olarak, Pehlivan ve Kılınç; “istihbarat faaliyetleri ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek” suçlamasıyla üç yıl dokuz ay hapis cezasına çarptırıldı.

Pehlivan ve Kılınç ile birlikte Murat Ağırel’in tahliyelerine karar verildi.

Yurtdışındaki Erk Acarer hakkındaki yargılama dosyasının ayrılmasına karar verildi. Acarer’in savunmasının alınmamış, ancak diğer gazetecilerin işlemlerinin tamamlanmış olması bu kararın gerekçesini oluşturdu. Kararda, “Bu sanık hakkındaki usule işlemlerin beklenmesinin diğer sanıklar hakkındaki davayı sürüncemede bırakacağı anlaşıldığından” ifadeleri kullanıldı.

Belediye çalışanı E.E. de hakkındaki tüm suçlamalardan beraat ettirildi. E.E.’ye yöneltilen suçlamanın “kanunda suç olarak tanımlanmadığı” ifade edildi. Soruşturma aşamasında gözaltına alınan ve tutuklanan, daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılan ve son alarak hakkında beraat kararı verilen E.E.’nin, “tazminat isteme hakkının olduğu” hatırlatıldı.

Duruşma Öncesi

Duruşma Çağlayan’daki İstanbul Adliyesi’nde yapıldı.

İlk duruşmada olduğu gibi bu duruşmanın öncesinde de adliye önündeki meydanda milletvekilleri, parti il başkanları, basın meslek örgütleri ve gazetecilerin katıldığı bir basın açıklaması yapıldı.

Birinci duruşma öncesindeki basın açıklamasında İYİ Partili siyasetçiler kalabalıktan ayrı değildi. Hatta çekilen bir fotoğrafta önde HDP’li milletvekilleri dururken İYİ Partililer arkalarında duruyor ve elleriyle bozkurt işareti yapıyordu. Ancak, son basın açıklamasında İYİ Partililer, gazetecilerin basın açıklamasından sonra ayrı bir şekilde açıklamada bulundu.

Mahkeme salonunun bulunduğu koridor ilk duruşmaya göre daha kalabalıktı. Güvenlik görevlileri, salonun önündeki bekleme salonuna sırasıyla yargılanan gazetecileri, avukatları, siyasetçileri, gazetecileri, sanık yakınlarını aldı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Duruşma salonu 25 kişilikti.

Gazetecilik faaliyetlerinin yargılandığı bu tür çok sanıklı yargılama dosyalarında, çoğunlukla, bu kotanın üstüne çıkılır.

İlk duruşmada, salona; koronavirüs pandemisi karşısında alınan önlemler kapsamında 12 kişi alınmıştı. Ancak, yargılamanın ikinci duruşmasında; bu önlemlerin görece gevşediği gözlendi. Salonda yaklaşık 20 seyirci vardı.

Salonun seyircilere ayrılan kısımda yalnızca gazeteciler ve yargılanan gazetecilerin yakınları vardı.

Gözlemciler, sosyal mesafenin sağlanması için salondaki sıralara birer kişilik boşluk bırakılarak oturtuldu. Bu kurala, duruşmanın başlarında uyuldu. Ancak, duruşmanın sonlarına doğru bu önlemin uygulanmasındaki gevşeme dikkati çekti.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya katılım oldukça yoğundu. Ancak koronavirüs pandemisi nedeniyle, duruşmaya gelen herkes salona giremedi.

Duruşmayı izlemeye gelenler arasında CHP Grup Başkanvekili Özgür Özel, CHP milletvekilleri Sibel Özdemir, Ali Şeker, Mahmut Tanal, Sera Kadıgil, Sezgin Tanrıkulu, Muharrem Erkek; HDP milletvekilleri Hüda Kaya ve Züleyha Gülüm, Bağımsız Milletvekili Ahmet Şık, İYİ Parti Milletvekilleri Ahmet Çelik ve Vedat Bayram, CHP İstanbul İl Başkanı Canan Kaftancıoğlu, İYİ Parti İstanbul İl Başkanı Buğra Kavuncu ve CHP Manisa İl Başkanı Musa Semih Balaban da vardı.

Genel Gözlemler

Mahkeme heyeti, ilk duruşmada olduğu gibi; gazetecilere, avukatlara ve salonda bulunan kişilere karşı saygılıydı. Savunmaların bölünmemesine dikkat ediyorlardı.

Ancak güvenlik görevlileri, salonun kapısındaki bekleme alanında bekleyenlere; “Burada bekleyemezsiniz” gibi uyarılarda bulunuyordu.

Barış Terkoğlu savunma yaparken aynı uyarı yapılınca kapıda bekleyenler “bu uyarının yersiz olduğunu, çünkü duruşmanın düzenini bozmadıklarını” söyledi. Bunun üzerine kısa süreli bir tartışma yaşanınca, mahkeme başkanı; bekleme alanının boşaltılmasına karar verdi.

Duruşma, koronavirüs pandemisi karşısında alınan bazı önlemlerle birlikte görüldü. Gözlemciler, sosyal mesafenin sağlanması için salondaki sıralara birer kişilik boşluk bırakılarak oturtuldu. Yine, önlemler kapsamında; her saat başında duruşmaya ara verildi, salon havalandırıldı.

Kısıtlama nedeniyle çok sayıda gazeteci salona giremedi. Uluslararası Basın Enstitüsü’nden (IPI) bir gözlemci de duruşmayı takip etmek üzere adliyeye gelmişti ancak kısıtlama nedeniyle salona giremedi.

Duruşmayı takip etmek için gelen CHP, HDP ve bağımsız milletvekilleri; gazetecilerin salonda olması gerektiği düşüncesiyle, yargılanan gazetecilere selam verip salondan çıktı. Ancak İYİ Parti’li iki milletvekili, bunu yapmayarak salonda kaldı. Yeniçağ Gazetesi İmtiyaz Sahibi ve İYİ Parti İstanbul Milletvekili Ahmet Çelik, gazetecilerin salonda olması gerektiğini söyleyen muhabir Cansu Pişkin’e “Yeter ya! Başımız şişti. Kadınlığını bil” diye bağırdı. Bu sırada mahkeme heyeti salonda değildi.

Hükümle birlikte tahliye edilen gazeteciler, cezaevi idaresi tarafından; ilk duruşmada serbest bırakılan gazeteciler gibi, cezaevi yakınında bulunan bir dinlenme tesisine saat 22.30 civarında bırakıldı.

Özellikle Murat Ağırel’i karşılamaya gelenlerin araçlarında Türk bayrakları ve İYİ Parti flamaları asılıydı. Bu kişilerin ellerinde, üzerinde “Murat Ağırel yalnız değildir” yazan dövizler vardı.

Dinlenme tesisindeki kalabalık, şimdiye dek orada yapılan karşılamaların en kalabalığıydı. Gazeteciler burada basın mensuplarına açıklama yaparken bazı araçlardan yüksek sesle İzmir Marşı ve ülkücü türküleri çalıyordu. Dinlenme tesisine mola vermek için gelen birisi orada karşılanan kişinin gazeteci değil de İYİ Partili bir siyasetçi olduğunu düşünebilirdi.

1. Standing - June 24, 2020

Duruşmanın başlaması için 10:30 saati belirlenmişti. Ancak duruşma salonunun kapıları, 11:25’te açıldı. Duruşma salonu 25 kişilikti. Ancak, salona; “koronavirüs” pandemisi karşısında alınan önlemler nedeniyle 12 izleyici alındı. Salondaki izleyicilerden altı kişinin sanık yakını, altı kişinin de gazeteci olmasına karar verildi. Yer kalmayınca salondaki diğer gazeteciler ve milletvekilleri dışarı çıkarıldı.

Tutuklu gazetecilerin tamamı duruşma salonunda değildi. Davada tutuksuz yargılanan E. E., duruşmaya; Manisa’dan Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) aracılığıyla katıldı.

Kimlik tespitiyle başlayan duruşmada mahkeme başkanı, iddianameyi özetledi. Ardından sanık gazetecilerin savunmalarına geçildi. Sırasıyla Murat Ağırel, Aydın Keser, Ferhat Çelik, Hülya Kılınç, Barış Pehlivan, Barış Terkoğlu ve E. E. savunma yaptı.

Her gazeteci savunmasını bölünmeden, mahkeme heyeti tarafından müdahaleye uğramadan yapabildi.

Gazetecilerin savunmalarında öne çıkan kısımlar şöyleydi:

Murat Ağırel:

“Düşünün MİT’in Libya’da görev yaptığı Cumhurbaşkanı tarafından tüm dünyaya ilan ediliyor. Gemi vurulduğu haberi yapılıyor. Cumhurbaşkanı Sözcüsü yalanlıyor. 19 Şubat’ta konunun uzmanları, muhtarlar, şehitlerin arkadaşları paylaşımlar yapıp fotoğraflarını paylaşıyor, cenaze töreninde yakalara fotoğraf takılıyor, yüzlerce kişi cenazeye katılıyor, cenazeden canlı yayın yapılıyor, MİT başkanlığı çelenk gönderiyor, Cumhurbaşkanı ‘Libya’da şehitlerimiz var’ diye açıklama yapıyor, yüzlerce binlerce paylaşım yapılıyor. Bunlar ifşa olmuyor. Benim paylaşımımın, 11 gün sonra ifşa kastı olduğuna karar veriliyor. Bu hangi mantığa, hangi hukuka, hangi vicdana sığmaktadır? Amaç nedir? Bu kadar tesadüf fazla değil midir? Yoksa savcılığın asıl amacı yine kitabımda da yer alan bir kişinin daha savcı sorgusuna girmeden yazdığı gibi ‘elbet bu iftiraların hesabı sorulacaktır’ itirafı mıdır?”

(Murat Ağırel’in duruşmada yaptığı savunmanın tam metnine ulaşmak için TIKLAYINIZ. )

Aydın Keser:

“Suçlamaları kabul etmiyorum. Haber, özel bir kasıtla değil, haber verme saikiyle yapılmıştır. Açık kaynaklardan elde ettiğimiz bilgilerin yer aldığı haberi başka internet sitelerinde yayınlanan haberden derleyerek yaptık. Haberde yaşamını yitiren kişinin MİT mensubu olduğu yazılmamıştır. Bu suçlamaların hukuki ve maddi dayanağı da yoktur. Dört aydır cezaevinde ve tecritteyim. Bu süreçte eşimi yalnızca bir kere gördüm, o da kapalı görüştü. Çocuğum ve eşim bu durumdan maddi ve manevi olarak etkilenmiştir. Tutuklanmadan önce kalple ilgili yarım kalan bir tedavim vardı. Doktora gittim cezaevinde. Hastaneye gitmem gerektiğini söyledi ancak pandemi nedeniyle gidemedim. Tahliyemi ve beraatımı talep ediyorum.”

Mehmet Ferhat Çelik:

“Dört aydır tecrit altında olduğumuz için konuşmayı unuttuk, dilim sürçerse affola. Gazetecilik öyle bir hale geldi ki medyanın yüzde 95’i iktidarın hakimiyeti altında. Diğer yüzde 5 de muhalif yayın yapmaya çalışıyor. Gazetecilik ters yüz edildi biraz. Bir ülkenin Cumhurbaşkanı, ‘Libya’da birkaç tane şehit var’ diyorsa, gazeteci merak eder. Ama istiyorlar ki Cumhurbaşkanı’nın ‘Birkaç tane şehit var’ açıklamasıyla yetin. Bu nasıl bir gazetecilik? Yeni Yaşam Gazetesi, P24 ve Yeniçağ Gazetesi’nde yazılanları derlemiştir. Onları hedef göstermiyorum, gazetecilik yapmışlardır.

Haberlerimiz iddianamede yer almamış, muğlak ifadelerle suçlama yöneltilmiştir. Bizim suçlamalara karşı yaptığımız savunma da yer almamış.

Biz, İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliği tarafından önce serbest bırakıldık. Kararda haberin daha önce yayınlandığı gibi gerekçeler vardı. Sonra hakkımızda yakalama kararı çıkarıldığını öğrendik. Tutuklanacağımı biliyordum. Haberimin arkasında duruyorum.

Haber ortada. İnsan sormadan edemiyor:

Her şey ortadayken biz neden hedef alındık? Açık kaynaklardan kopyala-yapıştır şekliyle aldığım haberle nasıl casusluk yapmış olabilirim? Devletin gizli kalması gereken bir bilgiyse bu, savcılık haberden sonra neden 12 gün bekledi bizi ifadeye çağırmak için? Herkes MİT mensubu olabilir. Ben bir haberi yaparken sen MİT’çi misin diye mi sorayım? Biz vicdanlarda zaten beraat etmişiz, özgürüz. Mahkemeye düşen de bunu hukuken tasdiklemek.”

Hülya Kılınç:

“20 yıllık gazeteciyim. Daha önce de defalarca şehit cenazesi haberi yaptım. Hazırladığım haberde; şehidin kimliğini, ailesini, görevini ve diğer MİT personelini deşifre etmedim. Haberde çok özenli ve dikkatli bir üslup kullandım. Eğer deşifre amacım olmuş olsaydı, şüphesiz çok farklı bir haber hazırlardım ve çok farklı cümleler kullanırdım. Şehidin ailesinin ve akrabalarının incinmemesi için hem haber öncesi görüşmemde, hem de haberi hazırlarken çok dikkat ettim. Ben yalnızca gazetecilik yapmak, kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla haberi hazırladım. Haberin amacı, ‘Şehidimizin Manisa’da defnedilmesi ve şehidimize hak ettiği resmi törenin yapılmamasıdır.’ Suç teşkil eden herhangi bir fiilim yoktur. Suç işleme niyet ve kastım bulunmamaktadır. Suç işlediğime inanmıyorum. Ben de herkes gibi, bu suçlamanın Odatv’nin ‘fincancı katırlarını ürkütmesi’ nedeniyle yapıldığını düşünüyorum. Umarım yanılırım.”

(Hülya Kılınç’ın duruşmada yaptığı savunmanın tam metnine ulaşmak için TIKLAYINIZ. )

Barış Pehlivan:

“Eğer FETÖ sanıklarını görevde tutup, bir de onlara FETÖ operasyonu yaptırıldığını yazmasaydım burada olmazdım. Eğer terörle mücadele biriminin başına, terör örgütü üyeliğinden yargılanan birisinin oturtulduğunu yazmasaydım burada olmazdım. Eğer FETÖ’cüleri para karşılığı tahliye eden, başka tarikatların müridi yargı mensupları olduğunu yazmasaydım burada olmazdım. Eğer FETÖ şüphelisi olup; başka tarikatların hocalarından hüsnü şehadet aldığınızda dosyanızın kapandığını yazmasaydım burada olmazdım. Eğer FETÖ borsası sanığının çocuğunun gözü önünde öldürülmesinin perde arkasını yazmasaydım burada olmazdım. Eğer bu toprakların en tehlikeli örgütü FETÖ ile mücadelenin bir rant ve sermaye değişimi aracı haline geldiğini yazmasaydım burada olmazdım. Eğer böyle giderse, yarın bir tankın içinde, devlet gömleği giydirilen başka tarikatlara mensup darbeciler görürüz, diye yazmasaydım burada olmazdım. Ama tüm yaşadıklarıma rağmen diyorum ki iyi ki yazdım, iyi ki yazıyorum, iyi ki yazacağım. Hepsi gerçekti. Yalanlayamadılar. Bunun yerine, bir bahaneyle hapse attılar. Amaç; daha önce yazdıklarımın bedelini ödetmek ve ileride de yazmamamdı.”

(Barış Pehlivan’ın duruşmada yaptığı savunmanın tam metnine ulaşmak için TIKLAYINIZ. )

Barış Terkoğlu:

“Halen görevde bulunan MİT mensuplarının açık kimlik, görev ve ünvanlarıyla ifşa edildiğinin açık bir yalan olduğunu tekrar söyledikten sonra kendimden bahsedeyim. Ben savcıların bu cümlelerden ne demek istediğini anlıyorum, ancak onlar kendilerini anlatmak istiyorlar mı sahiden? İddianame hukuki bir metin ise, öznesi ve fiili açık, kanunlaştırılmış cümlelerden oluşmalı. Ne yazık ki bu cümleler böyle değil. Ben bu ifadelerde fiil gerçekleştiren bir özne olarak kendimi göremiyorum. Ancak bu cümlelerden benim anladığım bir şey var ki İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na göre benim suçlu olmam için bir şey yapmam gerekmiyor. Odatv Sorumlu Haber Müdürü olmak bu savcılara göre suç. Dikkat ediyor musunuz, Meclis’in Libya tezkeresinin tam metnini iddianameye koyan savcılar nedense gazetecilerin sanık olduğu iddianameye tek bir basın kanununu, bir tek internet yasasını yazmamış. Yani ortada maç var ama ortada bir top yok. Haliyle ben bir boşluğun peşinden koşuyorum. Ama olsun, Odatv Haber Müdürü olarak bu iddianameye göre ben oturan ve kalkan halihazırda tutuklu olan kendi başına bir suçum. Pantolon, gömlek, ceket giyen ve konuşan, yazan bir suçum. 1 metre 92 santim boyunda ve 85 kiloluk bir suçum. Hapisten çıkmamam için sabaha karşı özel infaz kanunu yapan Meclis, ben yolda gelirken yeni kanun yapmadıysa, hala suçlu olmak için kanunu arayan bir suçum.”

(Barış Terkoğlu’nun duruşmada yaptığı savunmanın tam metnine ulaşmak için TIKLAYINIZ. )

Tutuklu gazetecilerin ardından tutuksuz yargılanan Akhisar Belediyesi basın çalışanı E. E. savunma yaptı.
Salondaki gazetecilerden yalnızca Hülya Kılınç’ı tanıdığını beyan eden E. E. şunları söyledi:

“Bize davet gelince belediye başkanıyla birlikte cenazeye gittik. Görevim gereği fotoğraf çektim. Fotoğraf makinesi boynumdaydı, ulu orta çektim. Daha sonra fotoğraf çekilmemesi istendi. Ben de bıraktım çekmeyi. Caminin içinde ve dışında da çektim. O sırada sosyal medyadan yayın yapanlarda da vardı. Şehitliğe götürülürken oradan ayrıldık. Aradan iki hafta geçtikten sonra Hülya Hanım iletişime geçti. Buluşmak istedi. Yoğun olduğum için buluşamadık. Telefonda gazetecilik üzerine konuştuk. Belediye başkanıyla röportaj yapmak istediğini söyledi ve şehit cenazesinde çektiğim fotoğrafları sordu. MİT mensubu olduğunu bilseydim yollamazdım. Suç işleme kastım olsaydı gizli yolla yollardım, öyle de yapmadım. Tutuklamalar olduktan sonra böyle olduğunu anladım. Üstüme atılan suçlamaları kabul etmiyorum. Biz cenazenin TSK şehidine ait olduğunu sanıyorduk.”

Gazetecelerin savunmalarının ardından Yeni Yaşam Gazetesi’nden editör Semiha Alankuş ve MİT mensubunun defnedildiği köyün muhtarı C. M. tanık olarak dinlendi.

Savunmalar tamamlandıktan sonra savcı mütalaasını açıkladı.

Savcı, gazetecilerin tutukluluk halinin devam ettirilmesini ve esas hakkındaki mütalaayı hazırlamak için süre verilmesini talep etti. Savcı, soruşturmanın genişletilmesine ilişkin varsa taleplerin alınmasını istedi, esas hakkındaki mütalaasını bir sonraki duruşmadan önce de açıklayabileceğini söyledi.

Mahkeme heyeti, pandemi nedeniyle her gazetecinin bir avukatının konuşmasına karar verdi.

İlk olarak Murat Ağırel’in avukatı Ruşen Gültekin savunma yaptı. Gültekin’in savunmasında öne çıkan başlıklar şöyleydi:

“Bu yargılamanın ruhu açısından Türkiye’nin Libya’yı işgali değil, Libya’nın doğru bir yere gidebilmesi için oraya giden unsurlarla gurur duyarız. 17 yıl cumhuriyet savcısı olarak görev yapan ben, bir TV kanalından iddianame alıntı yapılıyordu. Bu işin suç olduğunu anlattım ve ben bu yayına girdikten sonra bu iddialar kesildi. Ben ülkemde adalet olduğuna inanıyorum ve bunu sağlamak için de elimden gelen mücadeleyi yapmak istiyorum. Bu mahkemenin huzurunda arz edildi. Benim müvekkilim bütün bilgileri internetten toplamıştır.

Bir kere şeklen iddianamede Murat’ın diğer sanıklarla bir bağlantısı yok. Olması gereken şudur, tevkif edilmeliydi sizin önünüze ayrı ayrı gelmeliydi. Bu iddianamede ne anlatılıyor biz anlamıyoruz. Murat bunların MİT mensubu olduğunu anladığında çok değişik bir müdahaleyle karşılaşıyor. Gökten bir el geliyor ve bunu alıp ve yok edebiliyor. Murat bunların MİT mensubu olduğunu anladığında çok değişik bir müdahaleyle karşılaşıyor. Gökten bir el geliyor ve bunu alıp ve yok edebiliyor. Olayda ifşa gerçekleşmemiştir. Müvekkilim bu suçu işlemediğine ben kalben inanıyorum. Bugün Türkiye’de tutuklama kanayan bir yara.”

Aydın Keser’in avukatı Sercan Korkmaz, “Söylenecek hiçbir şey kalmadı. Şapkadan tavşan çıkartamayacağız. İddianamenin ciddiyetsizliği ortada ama ciddiyeti olan bir durum ise salgın ortamıdır” dedi.

Ferhat Çelik’in avukatı Özcan Kılıç ise şunları kaydetti:

“Bu haber 19-20-21-22 günleri yayınlanmış haberler. Vefat eden MİT mensupları görevdeyken değil, vefat edildiği haberleri yapılıyor. 22 Şubat’ta ihale Murat Ağırel’e yıkılıyor. Mailleri hacklaniyor. Vefat etmiş, cenaze haberi yapıyorsunuz. Sanki görevdeyken ifşa ettiniz, hayatlarını tehlikeye attığı gibi gösteriliyor.

Hakikaten mantığa uygun değil. 30 yılda en rahatsız olduğum dava bu oldu. Bu tür davalarda haber olur. Asliye cezaya çıkarsanız, zaten asliye cezalıktı bir maddeyle ağır cezalık oldu. AYM’nin kararı tarifi çok ayıp bir şey. 2010’lar toplu davalar vardı, biz TV’lere gazetelere bakıldığında kim tutuklanacak kim bırakılacak bilirdik. Bu örgüt davası değil, MİT görevlilerini deşifre etmiş değil, hakaret değil. Üç savcının imza atmış olması özel karakteristik bir örnek olmuş.”

Hülya Kılınç’ın avukatı Celal Ülgen, şunları kaydetti:

“İddia makamı bir zoru başarmak istemiş; Bir tarafında Yeniçağ bir tarafında Odatv bir tarafında Yeni Yaşam almışlar, bir örgüt oluşturabilir miyiz diye iddianame yazmışlar. İddianameyi hazırlayan savcı suç olarak MİT Kanunu gösterdi. Peki iddianamede TCK 329 nerden çıktı.

Temel bir olay var; iddianamenin hukuki değerlendirme bölüm AYM’nin kararından ve Yargıtay’ın verdiği Enis Berberoğlu kararından kopyalanarak alınmıştır. İddianamedeki hukuki değerlendirme bölümü sözcük hatalarına kadar oradan alınmıştır. Bir şeyin farkındayız. Mahkemenizi suçlamıyorum. Türkiye’de uzun bir sürerdir hukuk tutulması yaşıyoruz. Buradan çıkış yolu aramamız gerekiyor. Müvekkillerimizin tahliyesini talep ediyoruz.”

Barış Pehlivan’ı avukatı Hüseyin Ersöz ise şu ifadeleri kullandı:

“Soruşturma aşamasında bir sürü hukuksuzluk yaşandı belki bunlar sizin önünüze gelmedi. Müvekkillerimiz avukatsız tutukluk incelemesine maruz kaldı. İddianamenin ortasında bu suçlarla ilgisi olmayan iki olayı da koydular. Biri Barış Pehlivan’ın darp meselesi ve Ağırel hakkında iki farklı karar verilmesi.

Sizin vicdanlarınıza, hukuk adamlığınıza yönelik savunmalar gerçekleşti. Gazeteciliği tartışacağımız yer burası olmamalı. Her akşam tartışma programlarında koca koca adamlar çıkıp Libya’da ne olacak diye konuşup cumhurbaşkanının söylediklerinin peşine düşmeyeceksiniz… Kusura bakmayın gazetecilik bu değil.

Bir de şunu hiç tartışmadık, Ankara’da Ümit Özdağ hakkında fezleke var. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı hem MİT Kanunu hem TCK 329’dan yaparken neden Ankara sadece MİT kanunundan fezleke hazırladı? Talebimiz; haksız bir şekilde tutuklanmış hayatlarından 19 ayın çalınmış olan ve üstüne 3,5 ayda eklenmiş müvekkillerimizin tahliyesini talep ediyoruz.”

Barış Terkoğlu’nun avukatı Yiğit Akalın’ın savunmasından öne çıkan başlıklar şunlardı:

“Barış Terkoğlu hala neden tutuklu? İddianamede Terkoğlu’nun isminin geçtiği yerlerde o da haberi biliyordur diye bir şey yok. Sadece sorumlu haber müdürü olması nedeniyle yazıyor. Müvekkilimin huzurda olmaması gerekiyor.

Huzurda TCK 329’dan tutuklu değiliz, esas hakkında savunma yapmıyoruz. Tahliye talebinde bulunuyorum, 27/3’ten tutuklandığım için 27/3’ten tahliye talebinde bulunuyorum. Hayatım boyunca kimse için derhal beraat talebinde bulunmadım. Bulunmam da ama Terkoğlu’nun derhal beraat etmesi gerekiyor. Başta müvekkilim olmak üzere hepsinin tahliyesini talep ediyoruz.”

Son olarak hakkında yakalama kararı çıkartılan gazeteci Erk Acarer’in avukatı Ömer Faruk Eminağoğlu savunma yaptı. Eminağaoğlu şunları söyledi:

“Bu dava bütün sanıklar yönünden derhal beraat koşulunun oluştuğu bir davadır. Müvekkillim yurt dışındadır. Suç işlediği söylendiği süreçte yurt dışındadır. Gaip konumdadır. Bu yüzden hakkında yakalama kararı verilemez.
Gaip sanık için ne yapılır? Bulunduğu ülke ile suçluların iade anlaşması uygulanır. İade talebinde bulunur, geçişi tutulmaya göre Türkiye götürülür. Her şeyden önce burada yargılananlar için derhal beraat kararı verilmelidir.”

Avukat savunmalarının ardından mahkeme, karar için duruşmaya 45 dakika ara verdi.

Karar için verilen aranın ardından heyet duruşma salonunda yerini aldı.

Mahkeme heyeti tutuklu gazeteciler Barış Terkoğlu, Aydın Keser ve Ferhat Çelik’in tutuksuz yargılanmak üzere tahliyesine karar verdi. Tutuklu gazeteciler Murat Ağırel, Hülya Kılınç ve Barış Pehlivan’ın tutukluluk halinin devamına karar verildi.

Hakkında tahliye kararı verilen üç gazeteciyle ilgili yurt dışına çıkış yasağı kararı verildi. Ayrıca Ferhat Çelik ve Aydın Keser hakkında “ikametlerinin bulunduğu, il sınırlarını terk etmemek“ şeklinde adli kontrol şartı verildi.

Erk Acarer hakkında çıkartılan yakalama kararının devamına ve yurtdışında yaşadığı için savunmasının bulunduğu yerde alınmasının iki duruşma arasında değerlendirilmesine karar verildi.

Yargılama dosyasının esas hakkındaki mütalaanın hazırlanması için savcılığa gönderilmesine ve mütalaanın sunulması halinde taraflara bildirilerek savunmalarını hazırlamaları için gelecek duruşmaya kadar süre verilmesine karar verildi.

Yargılamının, 9 Eylül 2020 tarihinde görülecek ikinci duruşma ile sürmesine karar verildi.

Duruşma Öncesi

Duruşma Çağlayan’daki İstanbul Adliyesi’nde yapıldı.

Duruşma öncesi adliye önündeki meydanda milletvekilleri, siyasi partilerin İstanbul il başkanları, basın meslek örgütleri ve gazetecilerin katıldığı bir basın açıklaması yapıldı.

Açıklamaya katılanlar “koronavirüs” pandemisi nedeniyle taktıkları maskelerin üstüne “Susmayacağız” etiketi yapıştırdı.

Basın açıklaması sırasında çekilen bir fotoğrafta Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ve Halkların Demokratik Partisi’nden (HDP) milletvekilleri ve İYİ Parti İstanbul İl Başkanlığı temsilcileri vardı. Fotoğrafta İYİ Partililer elleriyle bozkurt işareti yaparken “Gerçekler hapsedilemez” pankartı taşıyor, önlerinde HDP’li milletvekilleri duruyordu. Bu fotoğraf akıllara Gezi Parkı eylemlerinde elinde BDP bayrağı olan birinin Atatürk posteri taşıyan bir eylemciyi polis müdahalesinden kurtarırken başka bir eylemcinin de bozkurt işareti yaptığı fotoğrafı getiriyordu. Mahkeme salonunun bulunduğu koridor da kalabalıktı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Duruşma salonu 25 kişilikti ancak pandemi nedeniyle 12 izleyici alındı. Salondaki izleyicilerden 6 kişinin sanık yakını, 6 kişinin de gazeteci olmasına karar verildi. Yer kalmayınca salondaki diğer gazeteciler ve milletvekilleri dışarı çıkarıldı.

Duruşma, 20.45’e kadar sürdü. Bu sürede her gazetecinin savunmasından sonra salon boşaltılarak havalandırıldı. Çünkü pandemi karşısında alınan tedbirler karşısında klimalar çalıştırılmıyordu ve salon oldukça sıcaktı. Koridorda da kalabalık olduğu için salonun kapılarının açık bırakılmasına izin verilmedi. Savunmalar 20.45’te tamamlandı. Mahkeme, ara kararını hazırlamak için 45 dakika ara verdi.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya katılım oldukça yoğundu. Eğer pandemi olmasaydı ve büyük salonda yapılsaydı bu duruşma hıncahınç bir kalabalık olacaktı. Duruşmayı izlemeye gelenler arasında CHP Grup Başkanvekili Özgür Özel, CHP milletvekilleri Ali Şeker, Mahmut Tanal, Sera Kadıgil, Sezgin Tanrıkulu, Gamze İlgezdi, Muharrem Erkek, Murat Bakan ve Utku Çakırözer; HDP Milletvekili Hüda Kaya, Türkiye İşçi Partisi Milletvekili Erkan Baş ve Bağımsız Milletvekili Ahmet Şık da vardı. Öte yandan uluslararası herhangi bir gözlemcinin olmaması da dikkat çeken başka bir ayrıntıydı.

Genel Gözlemler

Karar, salonda buruk bir sevince neden oldu. Kimileri sevinçten, kimileri de üzüntüden ağlıyordu. Barış Pehlivan, arkadaşı (Barış Terkoğlu) tahliye edildiği için sevindiğini söylüyor, Murat Ağırel de “Susmayın, korkmayın, alışmayın” diye bağırıyordu.

Hakkında tahliye kararı verilen gazetecileri karşılamak için yakınları ve bir grup gazeteci Silivri’ye gitti. Cezaevinin rutin bir uygulaması haline geldiği için tahliye edilen kişiler cezaevinin yakınında bulunan bir dinlenme tesisine getirileceğinden bekleyiş burada sürdü.

Gazeteciler beklerken tesisin önündeki langırt masasında, masaj koltuğunda ve boks makinesinde gücünü deneyerek vakit geçirdi. Saat geceyarısı 2.00’ye doğru gelirken uzaktan bir araç göründü. Tesisin önünden geçerek park etti. Bu sırada aracın arkasından gazeteciler ellerinde mikrofonlar ve flaş ışıklarıyla koşturuyordu.

Gazetecilere “geçmiş olsun” dileğinde bulunanlar pandemi nedeniyle tokalaşmamaya ve sarılmamaya özen gösterirken Barış Terkoğlu “Biz henüz bu alışkanlığı bilmiyoruz” diyordu. Televizyon kameraları Barış Terkoğlu’nun çevresini sararken, Aydın Keser ve Ferhat Çelik’in çevresi Terkoğlu’na göre daha tenhaydı.

“MİT News” Trial (Defense)

“MİT News” Trial (Esas Hakkındaki Mütalaa)

“MİT News” Trial (Indictment)

“MİT News” Trial 1. Standing (Minutes of the Hearing)

“MİT News” Trial 1. Standing (Defense)

“MİT News” Trial 2. Standing (Minutes of the Hearing)

Contact: pressinarrest@gmail.com

Creative Commons License

Licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.