Mazlum Özdemir

Journalist Mazlum Özdemir was born in Diyarbakır Bismil. He studied at Anadolu University, Department of Public Administration. He stepped into journalism at Günlük newspaper in 2001. He worked as a reporter and editor at Dicle News Agency (DİHA) from 2002 onwards.

He received the Best News Story Award at the 2003 Metin Göktepe Awards.

DİHA was closed down with a decree law issued under the State of Emergency, which was declared after the military coup attempt on July 15th, 2016. During the state of emergency, a number of media outlets were shuttered with the government’s decree laws passed without the approval of the Parliament.

Özdemir was one of the 36 journalists and media workers arrested on December 24th, 2011 within the scope of the investigation generally known as “KCK Press”. He was detained in Kandıra F-Type Closed Prison No. 1, before being released at the hearing on March 27th, 2014.

For the charge of “establishing and leading of an armed terrorist organization”, he faces a prison sentence between 15 to 22.5 years. The prosecutor has not submitted his opinion as to the accusations although the trial started in September 2012.

KCK Media Trial

49 journalists and media professionals working for “Kurdish media” outlets, namely Dicle News Agency (DİHA), Özgür Gündem Newspaper, Fırat News Agency (ANF) and Roj TV were arrested in the early morning hours on December 20th, 2011, with police raids on their homes or media outlets in Istanbul, Ankara, Izmir, Van, Adana and Diyarbakır.

Dicle News Agency (DİHA) reporter Mazlum Özdemir figured among those taken under custody.

The journalists and media professionals thus detained were taken on the next day to the Istanbul Police Department’s Anti-Terror Branch on Vatan Avenue, Istanbul.

A “confidentiality / restriction order” was issued regarding the case. As a result, the journalists in custody were initially unable to learn the charges against them.

According to the indictment, during the interrogation at the prosecutor’s office Mazlum Özdemir stated that he has been working as a reporter at DİHA since 2002, that the e-mail address in question was the common e-mail address of the office, and that they did not communicate with the terror organization.” Özdemir rejected the secret witness and witness statements concerning him.

Özdemir was arrested along with 35 journalists on December 24th, 2011 and placed in Kandıra F-Type Prion No 1.

The indictment against 44 journalists and media professionals, including journalist Mazlum Özdemir of the now shuttered DİHA, was completed on April 27th, 2012.

In the indictment, it was claimed that the so-called “KCK / PKK Press Committee” and “Democratic Enlightenment Union” (Yekîtiya Ragihandina Demokratik - YRD) guided the editorial policy and news coverage of the “Kurdish media”.

Dicle News Agency (DİHA), Fırat Publishing and Distribution Company, Gün Printing House (which printed the newspapers Azadiya Welat, Denge Welat, Özgür Gündem, Yeni Demokratik Toplum, Yeni Demokratik Yaşam, Yeni Demokratik Ulus and the magazines Özgür Halk, Demokratik Modernite, Yurtsever Gençlik), Fırat News Agency (ANF), Azadiya Welat Newspaper, Özgür Gündem Newspaper and other daily and weekly newspapers in Turkish; as well as various media or news outlets, including Roj TV, Medya TV, and Mezopotamya Radio, were listed among “KCK / PKK’s media outlets” in the indictment.

The indictment added that “KCK / PKK’s Press Committee has been holding regular meetings since 2001 to consolidate the hierarchy within the organization’s media network, and Press Conferences have transformed into YRD Conferences over time”, and that “The Press Committee’s editorial policy focused on establishing the state of Kurdistan”.

Journalistic activities were presented as “terror group’s activities” in the indictment. The indictment made frequent use of allegations and definitions such as “so-called journalism activities”, “news designed to denigrate the state”, “terror group-driven journalism”, “an independent journalist would not have penned such news stories” and “the photographs found in the computer denigrated state officials”.

37 pages of the 800-page indictment were dedicated to explaining the “KCK / PKK structure”; this section featured the arguments of the prosecutor as well as statements by three members of the organization and three secret witnesses who were captured or had surrendered. In addition, Abdullah Öcalan’s talks with his lawyers and the latters’ correspondence with each other were also included.

The next 100 pages offered a history of the “Kurdish media”. There were claims regarding the relationship between the organization and the newspapers, magazines, radios, televisions and web sites going back to the 1970s.

The prosecution claimed that many media outlets, especially DİHA, Fırat News Agency (ANF), Roj TV, were “broadcasting to serve the purposes of KCK / PKK”. The news, images, articles and interviews shared among these media outlets; statements of secret witnesses and suspects; and “KCK Charter’s sections related to the press” were presented to support these claims.

Journalists’ news stories, journalistic activities and coverage for media outlets such as Roj TV and ANF were presented as criminal activities.

In the indictment, 44 journalists and media employees were charged with “membership or leadership of a terrorist organization”.

The 21-page section about the journalist Mazlum Özdemir began on page 224 of the indictment.

In this section, under the title “archive records”, the prosecutor listed Özdemir’s overseas travel dates, books by Abdullah Öcalan found in his house and various documents.
The indictment also included 12 e-mail conversations by Özdemir, 5 other e-mail conversations with DİHA employees concerning the weekly agenda of the news agency, and the prosecutor’s affirmation that Özdemir was in contact with the Fırat News Agency (ANF) editor İsmet Kayhan.

Lastly, statements by B.M., claimed to be a member of the terror group who turned himself in, as well as the secret witnesses Bahar and Batuhan Yıldız were presented as evidence, to charge Özdemir with “leading a terror organization”.

The prosecutor also presented the records of 12 conversations on MSN, arguing that these were “conversations about activities related to the terror organization”. The prosecutor argued that “Mazlum Özdemir was in charge of organizing the activities of the terror organization, and overseeing and managing the terror organization’s press efforts”.

The prosecutor indicated that Özdemir was arrested in 1998 for abetting the terror organization and spreading its propaganda, was released in 2001, and was ‘captured’ in 2004.
Under the title “Overseas travel records” it was indicated that Özdemir had left Turkey 36 times between 2003 and 2011. The prosecutor also stated that the dates of the “YRD’s 2. Press Conference”, May 6th-14th, 2003, coincided with the dates when Özdemir was outside Turkey between April 1st - June 18th, 2003. The prosecutor added that the “YRD’s 5. Press Conference” was organized over 9 days in September 2009, and that Özdemir was outside the country between September 15th-20th 2009.

In the indictment it was claimed that Özdemir participated in these conferences twice, and that all of the participants of these meetings should be deemed “members or leaders of the terror organization”.

The following items were seized during the raid on Mazlum Özdemir’s house:

1- The book “Towards a People’s Republic: Defense for a Free Humanity (Vol. I, II)”, Mem Yayınları (2 copies)
2- Abdullah Öcalan’s book “Defense of a People”, Çetin Yayınları.
3- Abdullah Öcalan’s book “Defense for Free Humanity”, Çetin Yayınları (2 copies)
4- Five CDs
5- A hard disc
6- Automatic hunting rifle and bullets
7- A cell phone
8- Two SIM cards
9- Özdemir’s passport
10- Özdemir’s “DİHA Press Card”
11- Two documents

During his interrogation at the prosecutor’s office, Özdemir had stated that u...@...com was the common e-mail account of the DİHA office. Four messages sent to this account and addressed to Özdemir, were listed under the title “The identity of the user yet to be determined”. The prosecutor indicated that “These messages were addressed to Özdemir” and stated that the following evidence was obtained from this e-mail account:

1- MSN messages about the press coverage of the Kurdistan National Congress set to convene in Europe, found in the e-mail account of Tayip Temel, who was arrested on April 13th, 2010 under the “KCK investigation”.
In his assessment, the prosecutor stated that Özdemir and “Temel, arrested for membership of KCK, discussed how to cover the organization’s planned activities”, and described these as “encrypted organizational communication”.

2- MSN messages sent from another email account to u...@...com on September 15th, 2010, concerning the speech to be delivered by the person who sent the message at an award ceremony.
In his assessment, the prosecutor stated that “the person indicated that he would accept the award on behalf of the organization and asked the journalist to create an emotional ambience”.

3- Messages between two other email accounts on September 16th, 2010 about a news story.
The prosecutor stated that Mazlum Özdemir “wrote that they were planning to publish news stories on every individual’s right to education in their mother tongue”, and added that he left Turkey on the next day.

4- Conversations with other addresses on September 12th, 2010, where Özdemir shared his ID information with the DİHA accountant P. Y. -another defendant in the same trial- for his DİHA press card to be renewed, and discussed with another individual the translation of an article into Kurdish.
The prosecutor claimed that Özdemir “had 2-3 IDs and constantly changed these”. He claimed that P.Y. procured IDs for him and that Özdemir talked about an individual who translated texts into Kurdish at the newspaper Azadiya Welat.

5- Messages about news coverage with a DİHA reporter on September 18th-19th, 2010.

6-News-related messages sent from the e-mail account u...@...com on September 23th-24th-25th-26th, 2010.
In his assessment, the prosecutor stated that Özdemir “followed the meetings between the executive committee members of YJA Women’s Committee established by the KCK contract, and various women mayors as regards women’s role in bringing about permanent peace”. The prosecutor added that the meetings resulted in the decision to organize a Kurdish National Conference and that Özdemir “communicated these meetings to Roj TV via DİHA”.

7- Conversations with other reporters on January 5th, 2011.
While assessing this piece of evidence, the prosecutor stated that Özdemir “contacted the relatives of those killed in unsolved murders”.

8- Conversations with a TV reporter on January 11th, 2011, concerning some news footage and its broadcast. In his assessment, the prosecutor stated that Özdemir passed on instructions about the “press-related efforts to be carried out in the context of the KCK Main Trial”.

9- Conversation on January 13th, 2011 with other journalists to decide on the heading of news story.

10- Conversation on January 23th, 2011 with an individual about financial issues.

11- Conversation on February 3rd, 2011 about a news broadcast.
The prosecutor claimed that Özdemir wanted a news story to be sent to the ANF editor İsmet Kayhan, suggesting that “he gave orders here and there, according to the media policy of the terror organization”.

12- Messages about the Women’s Cities Conference dated February 6th, 2011.
The prosecutor claimed that this conversation showed that “Özdemir is in charge of the terror organization’s press activities”.

The prosecutor listed the following stories under the title “news stories featuring organizational instructions sent from the e-mail address”:

1- E-mail dated July 21st, 2010, where Özdemir made an assessment of the DİHA news articles published that week. The prosecutor claimed that Özdemir gave information about “weekly organizational activities” and sent the “organization’s agenda items straight to the other press outlets in the press committee”.

2- E-mails dated April 10th, 19th and 25th, 2010, where -according to the prosecutor- Özdemir set the weekly agenda items in order to set the “editorial line of the organization for that week”.

3- E-mail titled “Weekly Agenda of the Agency” and dated April 25th, 2010 sent from the e-mail address, which the indictment claimed to belong to journalist Tayip Temel. The prosecutor underlined that the document mentioned “Duran Kalkan as a KCK Executive Committee member”.

4- E-mail dated May 3rd, 2010, sent from an e-mail address of DİHA to u...@...com, about the weekly agenda items.

5- E-mail with unspecified date sent to u...@...com , titled “KCK Executive Committee”. The prosecutor claimed -in capital letters- that this e-mail featuring “an interview was sent by the terror organization from Qandil, with an order for its immediate publication”.

The last category of evidence from communication monitoring concerned Özdemir’s communications with ANF editor İsmet Kayhan. The prosecutor claimed that Özdemir and Kayhan sent each other 22 e-mails.

Under the title, “the statements of witnesses with ties to the organization, secret witnesses and suspects”, the indictment featured the following information:

1- An “organization chart” based on B.M., supposedly a member of the terror organization that turned himself in, who also claimed to have recognized Özdemir as “DİHA’s Iraq officer” from his photo;

2- Secret witness Bahar’s claim that Özdemir was a correspondent “first at Gündem newspaper, and has now joined the Press Committee” and that he has also met with Murat Karayılan;

3- Secret witness Batuhan Yıldız’s claim that Özdemir worked for “the production company SİM in Diyarbakır”.

In his “legal assessment”, the prosecutor claimed that Özdemir was among the seven individuals sitting on “Press Committee’s Turkey executive board” and that he had received “the organization’s training on press activities at their camps in North Iraq”.

Arguing that Özdemir “penned news stories at the behest of the terror organization, was active in their Iraqi operations, and was in charge of DİHA”, the prosecutor claimed that Özdemir “communicated top secret information to the lower echelons of the organization”.

The prosecutor claimed that Özdemir entertained encrypted communication with Tayip Temel arrested under the KCK Main Trial, and the ANF editor İsmet Kayhan; and that Özdemir “joined two YRD conferences” and “participated in a special meeting with Murat Karayılan in Qandil”.

The prosecutor suggested that Özdemir brought on the public agenda certain issues at the behest of the organization, in collaboration with Roj TV.

In the indictment, the prosecutor charged Özdemir with “establishing and leading an armed terror organization” as per Turkish Penal Code 314/1, demanding 10 to 15 years of imprisonment. However, he requested that the prison sentence be extended by half as per Anti-Terror Law Article 5. As such, Özdemir faces 15 years to 22 years 6 months in prison for “establishing and leading an armed terror organization”. Furthermore, the prosecutor demanded that Özdemir be deprived of certain rights pursuant to Turkish Penal Code Article 53.

The “KCK Press Trial”, marked by debates on the right to defense in the mother tongue, was held at 15th High Criminal Court with Special Authority (10 episodes consisting of 32 sessions) from September 10th, 2012 to March 3rd, 2014. The hearings started at Çağlayan Courthouse and were moved to the courtroom in the Silivri campus on November 12th, 2012. From March 26th, 2014 to January 11th, 2018, 15 hearings were held at Istanbul 3rd High Criminal Court located in the Çağlayan Courthouse.

Defendants detained in different prisons, including the now shuttered DİHA’s reporter Mazlum Özdemir, were brought to Silivri for the hearings planned to last many days. After the trials ended, they were taken back to their prisons by road.

At the beginning of the trial, protests took place within the courtroom upon the rejection of requests for defense in the mother tongue. Afterwards, all journalists detained under the “KCK” investigation and their lawyers started a hunger strike. Defendants continued to respond in Kurdish and Zazaki during ID confirmation.

Frequently debates and protests erupted during the hearings, lawyers’ microphones were turned off, and the courtroom was evacuated upon the orders of the judge. 15. High Criminal Court filed six charges against the audience, lawyers and defendants for allegedly “protesting the court by applause” or “making statements that go beyond the limits of defense to constitute crime”.

It took six hearings to read out loud the 800-page indictment, and the 185-page indictment against two other defendants whose files were merged with the main case. The indictments were read out in turns by two TRT announcers, mainly to an empty hall. When the reading out of the indictments was completed at the 12th session on April 22nd, 2013, 11 of the 37 prisoners had been released.

In the 12th session on April 22nd, 2013, translators from the Kurdish Institute, which the lawyers had invited for interpretation from Kurdish were also in attendance. DİHA editor Ertuş Bozkurt, one of the detained defendants, read out the 25-page Kurdish defense drafted on behalf of all defendants. Detained defendants presented their individual defenses after this joint defense. The defense of the detained defendants was completed at the 17th hearing on June 18th, 2013. The defendants who were not detained commenced their defenses at the 19th hearing on September 25th, 2013, after the completion of the statements of lawyers of the detained defendants.

Speaking at the 7th hearing of the trial on November 16th, 2012, Özdemir’s lawyer Ercan Kanar criticized the indictment. Saying that Özdemir was charged for his news stories concerning the Constitutional referendum and the follow-up of unsolved murders, Kanar emphasized that “a journalist has the right to inform the public and shape public opinion about the state’s human rights violations.”

Kanar said that Özdemir gave an interview on the documentary titled “Death” about the smugglers killed along the Turkish-Iranian border; however, the prosecutor claimed in the indictment that the journalist demanded to learn about “the life stories of the organization’s members killed in action.” Kanar claimed that the prosecutor “tried to expand the legal ground by means of suppositions”.

Lawyer Kanar stated that Özdemir was in Iran for the shooting of the documentary on the dates when he was claimed to participate in a “YRD meeting”, arguing that it was not realistic to accuse him of sitting on the executive committee of a terror organization for this reason.

Stating that Özdemir was accused of being in contact with the ANF editor Kayhan, Kanar indicated that “ANF is a news agency established in Europe in accordance with the applicable legislation, although this fact is not mentioned in the indictment”.

Kanar stated that it was all too natural for two journalists to get in touch, and that this was valid for all the other defendants as well.

Taking the floor on the 11th hearing dated February 8th, 2013, Ercan Kanar indicated that the conversation, presented as evidence for Özdemir’s “use of multiple IDs”, was in fact about the renewal of his press card which had expired.

At the 15th hearing of the trial on April 26th, 2013, lawyer Kanar indicated that it was stated in the indictment that Özdemir had remained in prison for “aiding the organization and spreading propaganda”, between 1998-2001. However, Kanar added that Özdemir was acquitted of this charge. He asked for the acquittal verdict to be added to the file.

Lawyer Kanar also said that according to the indictment, Özdemir had gone to Iraq for an YRD meeting in September 2009. Kanar indicated that Özdemir traveled to the Iraqi city of Sulaymaniyah on the same airplane with reporters from mainstream channels such as Show TV, NTV, STV and Kanal, and stayed in the same hotel. He asked the court to request all this information from the Arbil Consulate and the hotel in question. He also asked the court to determine whether the prosecutor’s office had opened an investigation about the meetings that Özdemir was accused of following.

The court dismissed all these requests, saying that the lawyer could present these documents to the court if he wanted to.

The 16th hearing of the trial was held on June 17th, 2013. At this hearing, Mazlum Özdemir presented his defense in Kurdish through an interpreter. Özdemir said, “In this courtroom, the Kurdish press, and freedom of expression are standing trial.”

Özdemir noted that “everything bearing the word Kurd or related to the Kurdish press has been added to the indictment as evidence of crime”.

Özdemir stated that there was no crime or victim to be found, and that the indictment “has been drafted in a superficial manner, containing ample erroneous information and comments”.

Özdemir stated that he had been detained for 15 days in 1998 and 5 months in 2001, but in the indictment it was claimed that he had been detained for three years.

Özdemir said that some of the conversations cited in the indictment and in the annex folder did not involve him.

The president of the court asked Özdemir about the documents in the file, and Özdemir stated that not all of the conversations involved him. As for B. M.’s claims about him, Özdemir stated that he “worked in DİHA’s Iraqi office in official capacity and that this was nothing secret”.

He said that the e-mails sent from the address u...@...com, and included in the indictment did belong to him.

The president of the court named two individuals and asked Özdemir if he knew them. Özdemir stated that one was his cousin, but that he did not know the other.

Lawyer Sinan Zincir intervened, saying that asking about the individuals tried in the “KCK trial” was a “violation of the presumption of innocence”.

After a brief row, Özdemir took the floor again and demanded that “the court collect his accommodation records from the hotel in Sulaymaniyah and the records of the banking transactions he carried out in Erbil at these dates”.

To the court president asking about the reason for his demand, Özdemir responded, “I will thus prove that the indictment is wrong.” The president of the court stated that “the demand was not clear” and asked him to present it in writing. Lawyer Zincir indicated that they would submit their demand in the form of a petition.

The 18th hearing of the trial took place on June 19th, 2013. Lawyer Kanar asked for the case file to be expanded to cover the issues about Özdemir mentioned in the previous hearings. Kanar also presented the news stories that Özdemir penned at the dates when he was claimed to join the terror organization’s meeting, to prove that he was in Iraq for journalistic purposes.

The court decided to request the passenger list of the Istanbul - Sulaymaniyah flight on September 15th, 2009, the records of the Sulaymaniyah hotel concerning Özdemir, and the defendant’s transactions at the bank branch in Erbil.

The court rejected the lawyers’ demand that the secret witnesses be heard in in court, and stated that the other requests could be taken into consideration after the completion of the defenses.

At the 19th hearing of the trial on September 25th, 2013, the responses from the airlines company and the hotel were added to the file.

The 30th hearing of the trial took place on January 13th, 2014. At the time, there was a heated public debate about whether the Courts with Special Authority were going to be abolished. Lawyers argued that this debate made controversial the court which conducted the “KCK Press” trial. Due to this reason, lawyers demanded that the proceedings at Istanbul 15th High Criminal Court be suspended and that the detainees be released. The court rejected this demand.

Courts with Special Authority were indeed abolished with a law that came into force on February 21st, 2014.

The last hearing of the “KCK Press Trial” at İstanbul 15th High Criminal Court with Special Authority was held on March 3rd, 2014. The file was then transferred to the Istanbul 3rd High Criminal Court.

The six detained defendants were released on May 12th, 2014 as a result of the routine detention check, upon the orders of the 3. High Criminal Court. As such, there were no longer any detained defendants.

The trial resumed on July 10th, 2014, at Istanbul 3rd High Criminal Court in Çağlayan Courthouse.

The ban on the traveling abroad of 37 defendants was lifted in the first hearing at Istanbul 3rd High Criminal Court.

At the 10th hearing, the judge ordered that the journalists’ passports be annulled as per a State of Emergency Decree Law.

The lawyers said that upon the abolition of Courts with Special Authority, the trial had lost its legal grounding. They argued that the continuation of these proceedings at high criminal courts was against the Constitution. The Istanbul 3rd High Criminal Court indeed referred the file to the Constitutional Court on allegations of unconstitutionality. The court waited for a response from the Constitutional Court for two hearings. The Constitutional Court sent no answer to the court for 16 months. The court then decided to continue the trial.

In the subsequent hearings, the lawyers reiterated their demand for waiting for the Constitutional Court’s ruling and the acquittal of all defendants. Lawyers said that most of the law enforcement officers, prosecutors and judges involved in the investigation and prosecution of the trial before the trial was transferred to Istanbul 3rd High Criminal Court were now under arrest or on the run after the July 15th military coup attempt. Lawyers demanded that the legal measures taken against these individuals be included in the file. The court accepted this request. However, the court also ruled that all the other investigations and prosecutions concerning the journalists would also be included in the file.

Of the 46 defendants, only İsmet Kayhan, who is on the run, has not presented his defense in court. Even the “evidence assessment” phase has not been completed yet.

Judicial information about the officials involved in the investigation and prosecution phase has yet to be included in the file. İsmet Kayhan has not been arrested.

The 16th hearing of the trial took place on May 9th, 2019, and the 17th on October 22nd, 2019.

The 18th hearing was held on February 25th, 2020. Özdemir did not attend this hearing.

The trial will continue with the 19th hearing scheduled for July 2nd, 2020.

The prosecution has still not submitted its opinion as to the accusations although trial began in September 2012.

ECHR Proceedings

The European Court of Human Rights (ECHR) rejected the journalists’ application concerning this file in November 2019, pointing to non-exhaustion of domestic remedies -namely, the filing of an individual application with the Constitutional Court. However, at the time the journalists were arrested and had filed an application with ECHR, it was not yet possible to file an individual application with the Constitutional Court in Turkey. Therefore, the requirement of exhausting the individual application to the Constitutional Court before applying to ECHR did not exist yet.

19. Standing - July 2, 2020


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianameyi hazırlayan savcı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılama, 2 Temmuz 2020’de görülecek 19. duruşma ile sürdü.



Next Trial: Dec. 1, 2020, 9:50 a.m.


Duruşma, gelen evrakların tutanağa geçirilmesiyle başladı. Hakimler ve Savcılar Kurulu‘nun (HSK) savcı Bilal Bayraktar hakkındaki disiplin soruşturması kapsamında, “KCK Basın“ yargılamasıyla ilgili gelişmelerin ve kararın HSK Genel Sekreterliği’ne bildirilmesine yönelik müzekkere dosyaya eklendi. “FETÖ üyesi olduğu” iddiasıyla meslekten çıkartılan savcı Bayraktar, “KCK Basın” dosyasının da soruşturma ve iddianame savcısıydı.

Çağdaş Ulus müdafii avukat Mehtap Acar Ulus, müvekkili hakkında beraat talebiyle yazılı beyan sundu. Ulus’un dosyasının KCK Basın dosyasından ayrılmasını talep etti.

Diğer sanık müdafiileri, bu aşamada bir talepleri olmadığını söyledi.


Mahkeme, Çağdaş Ulus’un dosyasının ayrılması talebini reddetti. HSK’nın iddianame savcısı Bilal Bayraktar hakkında yürüttüğü disiplin soruşturması için, yargılamanın her aşamasının HSK Genel Sekreterliği’ne bildirilmesine karar verildi.

Ayrıca, sanıklardan yurtdışında ikamet eden İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının infazının beklenmesine karar verildi.

Yargılamanın bir sonraki duruşması 1 Aralık 2020’ye bırakıldı.


Duruşma Öncesi

Güvenlik görevlisi bariyeri sorunsuz şekilde geçmemize izin verdi. Duruşma öncesi salonun önü boştu. Avukatlar tam duruşma saatinde salonun önünde oldu. Avukatlardan biri, o sırada başka bir Ağır Ceza Mahkemesi’nde karar beklediği için onun salona gelmesi beklendi. Duruşma 10 dakika gecikmeli başladı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonunda yaklaşık 25 kişilik oturma alanı vardı. Pandemi tedbirleri kapsamında, sandalyelere birer aralıkla bantlar çekilmişti.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya MLSA ve TGS’den gözlemciler katıldı.

Genel Gözlemler

Duruşma 18 dakika sürdü.

Pandemi nedeniyle izleme alanında fiziksel mesafe önlemleri alınmıştı ancak salonda bulunan mahkeme başkanı, iki heyet üyesi, savcı ve katip arasında sadece bir mahkeme heyeti üyesi maskesini takıyordu.

Mahkeme başkanı duruşma boyunca mikrofonunu kullanmadı ve kısık sesle konuştu. Söyledikleri izleyiciler tarafından duyulmadı.

18. Standing - Feb. 25, 2020


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 18. duruşması 25 Şubat 2020’de görüldü.



Next Trial: July 2, 2020, 10 a.m.


Duruşma öngörülen saatten 10 dakika sonra başladı, karar için verilen 5 dakikalık ara dahil, toplam 35 dakika sürdü.

Duruşmaya, Ses ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile katılması beklenen Yüksel Genç, mahkeme salonunda hazır bulundu. Genç, yaptığı savunmayı ayrıca yazılı olarak da sundu.

Genç savunmasında, hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen ve daha sonra “KCK Basın” ile birleştirilen dosyanın iddianamesine tepki gösterdi. Demokratik Toplum Kongresi (DTK) kuruculuğuyla suçlandığı bu dosyadaki deliller arasında hakkındaki teknik takip delillerinin de gösterildiğini, ancak kendisinin o tarihlerde “KCK Basın” davasından tutuklu olduğunu açıkladı.

DTK’da 2009-2011 arası görev yaptığını ve DTK’nın yasadışı bir yapı olmadığını söyledi, suçlamaları reddetti. TBMM Anayasa Komisyonu’nun DTK’dan resmi olarak görüş istediğine dair belgeyi mahkemeye sundu.

Sanıklardan Hüseyin Deniz de salonda hazır bulundu. Deniz bu aşamada söyleyecek bir şeyi olmadığını ifade etti.

Ardından Çağdaş Ulus’un avukatlığını üstlenen eşi sözü aldı. Ulus’la 5 senedir tanıştıklarını, çocuklarının 1 yaşında olduğunu ancak bu davanın halen devam ettiğini söyledi. Ayrıca eşi Ulus’un 2011’de gözaltına alınmadan birkaç ay önce zorunlu askerlik hizmetini yerine getirdiğini anlattı; teröristlikle suçlanmasına tepki gösterdi. Dosyasının ayrılmasını talep etti.

Ardından söz alan diğer tüm sanıklar müdafii Özcan Kılıç, öncelikle Yüksel Genç’in duruşmalardan vareste tutulmasını talep etti. Sanıklardan Ziya Çiçekçi hakkında açılan başka bir dosyanın birleştirilmesini de istedi.

Kılıç, müvekkillerinin DTK üyesi olmakla suçlandığını, ancak DTK’nın yasadığı bir yapı olmadığını anlattı. DTK’nın yasadışı bir örgüt olup olmadığının tespit edilmesini talep etti.

Avukat Kılıç, “KCK Basın’ dosyasının soruşturma aşamasında gözaltına alınan, o dönem AFP (Agence France Presse, Fransız Haber Ajansı) muhabiri Mustafa Özer’in MİT ajanı olduğunun ortaya çıktığını” iddia etti. İlk başta şüpheli listesinde yer alan ancak şu an dosyada bulunmayan Özer’in mahkeme huzurunda dinlenmesini talep etti.

Mahkeme karar için 5 dakika ara verdi.


Mahkeme sanıkların ve müdafilerinin tüm taleplerini reddetti.

İsmet Kayhan hakkındaki yakalama emrinin infazının beklenmesine karar verdi.

Bir sonraki duruşma 2 Temmuz 2020 saat 10.00’da görülecek.


Duruşma Öncesi

Duruşmadan birkaç dakika önce polis barikatı açılarak gazetecilerin salon önüne geçişine izin verildi.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonu yaklaşık 30 kişilikti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve duruşmada konuşulan hiçbir şey izleyici bölümünden duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya sanık müdafii olarak sekiz avukat katıldı. Duruşmayı; Gazetecileri Koruma Komitesi (CPJ), P24 ve Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) temsilcileri takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma öngörülen saatten 10 dakika sonra başladı, karar için verilen 5 dakikalık ara dahil, toplam 35 dakika sürdü.

Duruşma devam ederken, bir sonraki duruşmanın SEGBİS bağlantısı kuruldu ve SEGBİS’le bağlanan kişi kendi duruşmasını bekledi.

Duruşma esnasında mahkeme başkanının sanıklardan Yüksel Genç’e “sen” diyerek hitap etmesine bir avukat itiraz etti. Mahkeme başkanı “Bu sen-siz tartışması yıllardır sürüyor” dedi ve “sen” ifadesinin sıkıntılı bir ifade olmadığını söyleyerek duruşmaya devam etti.

Mahkeme karar için ara verdiğinde salon boşaltıldı. Ancak savcının salonda oturuyordu. 5 dakika sonra salonun kapısı açıldı. Mahkeme başkanının bir sonraki duruşma tarihini söylemesiyle duruşma sona erdi. Mahkeme başkanı erkek, heyetin iki üyesi kadın hakimdi.

17. Standing - Oct. 22, 2019


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 17. duruşması, 22 Ekim 2019’da görüldü.



Next Trial: Feb. 25, 2020, 10:30 a.m.


Bir önceki duruşmada, sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen dosyanın KCK Basın dosyasıyla birleştirilmesi talebi, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedilmişti.

İki duruşma arasında, İstinaf Mahkemesi; Genç hakkındaki iki dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde birleştirilmesine resen karar verdi.

Yargılamanın 17. duruşması, bu kararın dosyaya eklenmesiyle başladı. Yeni dosya eklendiği için Genç’in tekrar savunma sunması istendi. Avukat Özcan Kılıç, Genç’in savunması için Diyarbakır’da hazır edileceğini ifade etti.

Sanıklardan Ziya Çiçekçi hakkında, “terör örgütü yayınlarını basmak ve yayınlamak” suçlamasıyla İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde birleştirilmesi için muvafakat (kabul etme) yazısı geldi. Avukat Özcan Kılıç da dosyaların birleştirilmesi talebinde bulundu.

Avukat Mehtap Acar Ulus, FETÖ suçlamasıyla yargılanan ve etkin pişmanlıktan yararlanan bir emniyet müdürünün, müvekkili Çağdaş Ulus’un sahte delillerle tutuklandığına dair ifadelerinin olduğunu belirtti ve bu konudaki delilleri mahkemeye sundu. Müvekkili Ulus’un dosyasının ayrılmasını talep etti.


Mahkeme, sanıklardan Yüksel Genç’in bir sonraki duruşmada savunmasını Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi üzerinden (SEGBİS) sunmak üzere Diyarbakır’da bir mahkemede hazır edilmesi için talimat yazılmasına karar verdi.

Çağdaş Ulus’un dosyasının ayrılması yönündeki talebi reddetti. Ziya Çiçekçi’nin dosyasının birleştirilmesi talebini de reddetti.

İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının infazının beklenmesine de karar veren mahkeme bir sonraki duruşmanın 25 Şubat 2020 saat 10.30’da görüleceğini açıkladı.


Duruşma Öncesi

Duruşma öncesi gazetecilerin bir kısmının barikattan geçip mahkeme salonu önünde beklemesine izin verildi.

Mahkeme salonu önü kalabalıklaştıktan sonra ise barikattan geçişler kapatıldı. İki gazetecinin salon önüne yaklaşkasına duruşma başladığı ana kadar izin verilmedi.

Gazeteciler ve güvenlik görevlileri arasında tartışma yaşandı. Gazetecilerden biri, güvenlik görevlisine “keyfi davrandığını” söyledi. Bunun üzerine güvenlik görevlisi barikatı kapatarak “Sadece senin geçişine izin vermiyorum, keyfi değil mi” dedi.

Duruşmanın başlamasıyla, güvenlik şefi gelerek, gazetecilerin içeri girişini sağladı.

Mahkeme Salonu koşulları

Mahkeme salonu katılımcı sayısına göre genişti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve duruşmada konuşulan hiçbir şey izleyici bölümünden duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya sanık müdafii olarak altı avukat katıldı. Duruşmayı, P24 ve Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) temsilcileri ve gazeteciler takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma öngörülen saatten 40 dakika sonra başladı, 25 dakika sürdü.

Salona girdikten sonra yaklaşık 10 dakika boyunca mahkeme katibi dosyayla ilgili telefonda konuştu. İzleyici bölümünden sadece “Burası terör mahkemesi değil” cümlesi duyuldu.

Avukatlar, konuşmanın; sanıklardan Yüksel Genç’in İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan dava dosyasının KCK Basın dosyasıyla birleştirilmesiyle ilgili olduğunu açıkladı.

Duruşma başladığında, avukatlardan biri başka bir adliyede de duruşması olduğu için ayrılacağını ifade etti. Bunun üzerine mahkeme başkanı öfkelendi, birkaç dakikalık bir tartışma yaşandı.

Mahkeme karar için ara verdiğinde salon boşaltıldı. Beş dakika sonra salonun kapısı açıldı. Mahkeme başkanının bir sonraki duruşma tarihini söylemesiyle duruşma sona erdi.

Mahkeme heyeti üyelerinden biri değişmişti. Mahkeme başkanı erkek, heyetin iki üyesi kadın hakimdi.

16. Standing - May 9, 2019


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 16. duruşması 9 Mayıs 2019’da görüldü.



Next Trial: Oct. 22, 2019, 10 a.m.


Mahkeme Başkanı, mikrofon kullanmadığı için 10 dakika süren duruşma boyunca katılımcılar çok az şey duyabildi.

Daha sonra duruşma tutanağından edinilen bilgiye göre, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü’nün sanık Dilek Demiral’ın pasaportu üzerindeki şerhin kaldırılması şeklindeki işlemlerin devam ettiği yönünde cevabı dosyaya eklendi.

Ayrıca “KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında görevi kötüye kullanma suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen yargılamanın devam ettiğine dair cevap ve duruşma zaptı örneği de mahkemeye ulaştı. Avukat Özcan Kılıç, Ocak 2019’da görülen bir önceki duruşmada bu davanın akıbetinin öğrenilmesini talep etmişti.

Mahkeme Başkanı, sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde bir dava açıldığını ve İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kendilerine birleştirme kararı gönderdiğini söyledi. Mahkeme Başkanı, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi heyeti olarak birleştirmeye onay vermediklerini söyledi.

Duruşma savcısı, bu duruşmada da esas hakkındaki mütalaasını açıklamadı; eksiklerin giderilmesini mütalaa etti.

Mahkeme ara vermeden, kararını açıkladı.


Sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ndeki dosyayla birleştirilmesini kabul etmeyen mahkeme, dosyayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderdi.

Bir sonraki duruşmanın 22 Ekim 2019 saat 10.00’a bırakılmasına karar verildi.


Duruşma Öncesi

Avukatlar ve iki muhabirin salona girmesinin ardından salonun kapısı kapandı. Kapı kapandıktan sonra gelen izleyicilerin içeri alınmasına zorluk çıkarıldı.

Duruşmaya katılım

Duruşmaya altı avukat katıldı. Duruşmayı; P24, Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) ve Türkiye Gazeteciler Sendikası’ndan temsilciler ve muhabirler takip etti.

Genel Gözlemler

Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadığı için, izleyici alanından sadece, sanıklardan Yüksel Genç’in dosyası ile ilgili konuşmalar ve bir sonraki duruşma tarihi duyulabildi.

Duruşma 10 dakika sürdü.

15. Standing - Jan. 11, 2019


20 Aralık 2011’de sabaha karşı, İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj Tv başta olmak üzere Kürt medyası çalışanlarına yönelik “Kürdistan Topluluklar Birliği (KCK) operasyonunda” 49 gazeteci evlerine ve medya kuruluşlarına düzenlenen polis baskınlarında gözaltına alındı. Yedi gazeteci savcılık sorgusunun ardından serbest bırakılırken, 42 gazeteci mahkemeye sevk edildi. 24 Aralık 2011’de altı gazeteci mahkemede serbest bırakıldı, 36 gazeteci tutuklandı.

KCK Basın Davası iddianamesi, 27 Nisan 2012’de İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. 808 sayfalık iddianamede özetle, KCK/PKK Basın Komitesi ve Demokratik Aydınlanma Birliği’nin (Yekitiya Ragihandina Demokratik – YRD) Kürt medyasının yayın politikasını ve haberleri yönlendirdiği savunuldu ve 49 gazeteci örgüt yöneticiliği ya da örgüt üyeliği ile suçlandı.

Davanın ilk duruşması, 36 gazetecinin tutuklanmasından 8,5 ay sonra, 10 Eylül 2012’de gerçekleşti.

Gazeteciler Çağdaş Ulus ve Cihat Ablay 13 Eylül 2012’de; Çiğdem Aslan ve Oktay Candemir 16 Kasım 2012’de; İsmail Yıldız, Pervin Yerlikaya, Zuhal Tekiner, Ziya Çiçekçi, Çağdaş Kaplan, Ömer Çiftçi ve Saffet Orman 8 Şubat 2013’te; Zeynep Kuray ile Sadık Topaloğlu 26 Nisan 2013’te, Ömer Çelik ve Selahattin Aslan 19 Haziran 2013’te; İrfan Bilgiç ve Fatma Koçak 27 Eylül 2013’te; Nilgün Yıldız 6 Aralık 2013’te; Nahide Ermiş 14 Ocak 2014’te; Dilek Demiral, Sibel Güler ve Ayşe Oyman 3 Mart 2014’te; Mazlum Özdemir, Şeyhmus Fidan, Hüseyin Deniz, Nevin Erdemir, Semiha Alankuş, Kenan Kırkaya, Mehmet Emin Yıldırım ve Haydar Tekin 27 Mart 2014’te; Ramazan Pekgöz, Nurettin Fırat, Turabi Kişin, Yüksel Genç, Davut Uçar, Ertuş Bozkurt 12 Mayıs 2014’te tahliye edildi ve davada tutuklu sanık kalmadı.

Özel Yetkili Mahkemelerin (ÖYM) kaldırılmasının ardından, dava Temmuz 2014’te İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yeniden görülmeye başlandı.

Sanık avukatları, daha önce Özel yetkili savcılıklarca açılmış soruşturma ve davaların özel yetkileri kaldırılan Ağır Ceza Mahkemeleri tarafından yürütülmeye devam edilmesine itiraz etti ve Anayasa Mahkemesi’ne (AYM) başvurulmasını talep etti.

İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 6 Kasım 2014’te dosyayı AYM’ye gönderdi. 10 Nisan 2015 ve 10 Eylül 2015’teki duruşmaları AYM kararının gelmesi için erteleyen İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 15 Ocak 2016’da görülen duruşmada AYM’nin dosya ile ilgili kararını açıklamamasını gerekçe göstererek davalara kendisi bakma kararı aldı.

Yeniden görülmeye başlanan davanın 15. duruşması 11 Ocak 2019’da görüldü.



Next Trial: May 9, 2019, 1 p.m.


Duruşma saatinde başladı ve 10 dakika sürdü.

Avukat Özcan Kılıç “KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında “görevi kötüye kullanma” suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın akıbetinin öğrenilmesini talep etti.


“KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında “görevi kötüye kullanma” suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın akıbetinin sorulmasına karar verildi.

Dava, 9 Mayıs 2019 gününe bırakıldı.


Duruşma Öncesi

Duruşma öngörülen saatte başladı. Öncesinde sanık gazeteciler ile duruşmayı takibe gelen gazeteciler sohbet etti. Duruşma öncesi herhangi bir destek açıklaması yapılmadı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonu katılımcı sayısına göre genişti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve sözleri katılımcılar tarafından duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya iki sanık ve dokuz avukat katıldı. Dört muhabir duruşmayı haber/rapor amacıyla takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma yıllardır sürdüğü, halen esas hakkında mütalaa verilmediği ve davada ilerleme olmadığı için duruşmaya katılım çok düşüktü.

KCK Media Trial (Indictment)

KCK Media Trial 15. Standing (Minutes of the Hearing)

KCK Media Trial 16. Standing (Minutes of the Hearing)

KCK Media Trial 17. Standing (Minutes of the Hearing)

KCK Media Trial 18. Standing (Minutes of the Hearing)

KCK Media Trial 19. Standing (Minutes of the Hearing)

Press in Arrest is a database, monitoring, documentation and collective memory study of Press Research Association.
+90 (312) 945 15 56 | pressinarrest@gmail.com