Mehmet Emin Yıldırım

Journalist Mehmet Emin Yıldırım was born in Mardin in 1973. He worked as a managing editor, columnist and reporter for the Kurdish language newspaper Azadîya Welat. The newspaper was later closed down with a decree law issued under the State of Emergency, declared after the military coup attempt of July 15th, 2016. Numerous media outlets were likewise closed down by the government with such decree laws not submitted to the Turkish parliament.

Yıldırım was detained on December 20th, 2011 as part of an investigation generally known as the “KCK Press Trial”. He was among the 36 journalists who were arrested on December 24th, 2011. He was placed in Kandıra F-Type Prison No.1. He was imprisoned pending trial until March 27th, 2014. He faces 7 years 6 months to 15 years in prison on charges of “membership of an armed terrorist organization”. His trial continues.

“KCK Press” Trial

49 journalists and media professionals working for “Kurdish media” outlets, namely Dicle News Agency (DİHA), Özgür Gündem Newspaper, Fırat News Agency (ANF) and Roj TV were arrested in the early morning hours on December 20th, 2011, with police raids on their homes or media outlets in Istanbul, Ankara, Izmir, Van, Adana and Diyarbakır.

Journalist Mehmet Emin Yıldırım was taken under custody on the same day by plainclothes police officers, after he left the newspaper’s offices in central Diyarbakır and arrived in Yenişehir district’s Ofis neighborhood. He was first taken to Diyarbakır Police Department and then to İstanbul. Yıldırım demanded to testify in Kurdish at the police and prosecutor’s office. When this demand was rejected he refused to testify.

The journalists and media professionals thus detained were taken on the next day to the Istanbul Police Department’s Anti-Terror Branch on Vatan Avenue, Istanbul.
A “confidentiality / restriction order” was issued regarding the case. As a result, the journalists in custody were initially unable to learn the charges against them.

Seven of the journalists and media professionals taken into custody were released on December 23rd, 2011 following the prosecutor’s inquiry.

However, 42 journalists and media professionals including Yıldırım were referred to the court with a request for their arrest. 35 journalists and media professionals including Yıldırım were arrested on December 24th, 2011. He was placed in Kandıra F-Type Closed Prison No. 1.

The indictment against 44 journalists and media professionals including Mehmet Emin Yıldırım was completed on April 27th, 2012.

In the indictment, it was claimed that the so-called “KCK / PKK Press Committee” and “Democratic Enlightenment Union” (Yekîtiya Ragihandina Demokratik - YRD) guided the editorial policy and news coverage of the “Kurdish media”.

Dicle News Agency (DİHA), Fırat Publishing and Distribution Company, Gün Printing House (which printed the newspapers Azadiya Welat, Denge Welat, Özgür Gündem, Yeni Demokratik Toplum, Yeni Demokratik Yaşam, Yeni Demokratik Ulus and the magazines Özgür Halk, Demokratik Modernite, Yurtsever Gençlik), Fırat News Agency (ANF), Azadiya Welat Newspaper, Özgür Gündem Newspaper and other daily and weekly newspapers in Turkish; as well as various media or news outlets, including Roj TV, Medya TV, and Mezopotamya Radio, were listed among “KCK / PKK’s media outlets” in the indictment.

The indictment added that “KCK / PKK’s Press Committee has been holding regular meetings since 2001 to consolidate the hierarchy within the organization’s media network, and Press Conferences have transformed into YRD Conferences over time”, and that “The Press Committee’s editorial policy focused on establishing the state of Kurdistan”.

Journalistic activities were presented as “terror group’s activities” in the indictment. The indictment made frequent use of allegations and definitions such as “so-called journalism activities”, “news designed to denigrate the state”, “terror group-driven journalism”, “an independent journalist would not have penned such news stories” and “the photographs found in the computer denigrated state officials”.

37 pages of the 800-page indictment were dedicated to explaining the “KCK / PKK structure”; this section featured the arguments of the prosecutor as well as statements by three members of the organization and three secret witnesses who were captured or had surrendered. In addition, Abdullah Öcalan’s talks with his lawyers and the latters’ correspondence with each other were also included.
The next 100 pages offered a history of the “Kurdish media”. There were claims regarding the relationship between the organization and the newspapers, magazines, radios, televisions and web sites going back to the 1970s.

The prosecution claimed that many media outlets, especially DİHA, Fırat News Agency (ANF), Roj TV, were “broadcasting to serve the purposes of KCK / PKK”. The news, images, articles and interviews shared among these media outlets; statements of secret witnesses and suspects; and “KCK Charter’s sections related to the press” were presented to support these claims.

Journalists’ news stories, journalistic activities and coverage for media outlets such as Roj TV and ANF were presented as criminal activities.

In the indictment, 44 journalists and media employees were charged with “membership or leadership of a terrorist organization”.

The 19-page section about Mehmet Emin Yıldırım started on page 410 of the indictment.

This section featured as evidence the transcriptions of two of his live connections to Roj TV, e-mail conversations with other journalists, press statements allegedly sending out the organization’s instructions, 23 e-mails including statements, articles and interviews, notebooks, the business card of another journalist, two news stories supposedly spreading propaganda for the terror organization, as well as a secret witness statement.

In the “legal assessment” section, the prosecutor accused Yıldırım of “membership of an armed terror organization” and “speaking out against the Turkish state and government and criticizing the police operations against KCK”.

The indictment also indicated that Yıldırım wanted to present his defense in Kurdish at the interrogation, but this demand was refused.

The records of the following phone and e-mail conversations were added to the prosecution as a result of communication monitoring:

1- Transcription of his live connection to Roj TV on December 20th, 2011.

2- Transcription of his live connection to Roj TV on December 20th, 2011 when an editor with Azadîya Welat was taken under custody.
As a result of his analysis of these records, the prosecutor claimed that Yıldırım “denigrated the state and government by alleging that the regime oppressed the Kurds, and thus making libelous claims”. The prosecutor stated that Yıldırım was “trying to provoke the masses”.

The prosecutor claimed that instructions sent by Abdullah Öcalan via his lawyers were sent to Yıldırım’s e-mail account and that “these instructions were forwarded from Yıldırım’s account to other media outlets.”

It was indicated that Yıldırım communicated 12 times with İsmet Kayhan, an editor with Fırat News Agency (ANF) who is also a defendant at the “KCK Press trial” by means of the instant messaging service “MSN”.

Materials seized from Yıldırım were listed as follows in the indictment:

1- A notebook designed by the association KURDÎ-DER. The handwritten notes within, such as “He was informed in advance by e-mail” were claimed to be “notes related to the terror organization’s communication activities”.

2- A piece of paper with handwritten notes about Yekitiya Jinên Rojhilatê Kurdistan (YJRK - Eastern Kurdistan Women’s Union). The indictment stated that YJRK “is the Eastern Kurdistan Women’s Union active in Iran, one of the women’s organizations of KCK/PKK, which upholds the philosophy that a people’s emancipation passes through the emancipation of its women, and conducts ideological activities in the political and socials spheres.” It was claimed that Yıldırım had connections “to a member of this organization”.

3- A piece of note paper supposedly “belonging to an individual active in the organization” and “used for passing on the organization’s instructions”.

4- A piece of note paper which listed in Kurdish, “3 boxes of Mac3 razors, toothpaste, 1 toothbrush, 9 batteries, digital radio”. The prosecutor stated that “these materials were collected to be sent to the organization’s members”.

5- Two shipment receipts concerning materials such as books, stationary and toothpaste sent to prisons. It was claimed that some of these materials were sent to the imprisoned concessionaire and managing editor of the Azadîya Welat newspaper.

6- A business card of the editor-in-chief of the news web site “Yüksekova Haber”.

7- A SIM card which belonged to Yıldırım, according to technical analysis.

8- “A press card for Azadîya Welat” bearing Yıldırım’s name.

9- A press card for Azadîya Welat bearing the name of another reporter.

10- A press card for Kurdistan TV bearing the name of one of their reporters

The news stories penned by Yıldırım, supposedly “spreading propaganda for a terror organization” were listed as follows in the indictments:

1- News article dated August 16th, 2011 published on DİHA, titled “Azadîya Welat night marked with Kurdish colors and tunes”.

2- News article dated September 28th, 2009 published on ANF, titled “The winners of Musa Anter Journalism Awards announced”.

Under the title, “the statements of witnesses with ties to the organization, secret witnesses and suspects”, the indictment submitted secret witness Batuhan Yıldız’s following statements: “The e-mails from the organization to the newspaper Azadîya Welat were sent via the addresses m.e...y…@...com and r...@...com ; these e-mail accounts belong to individuals such as Mehmet Emin Yıldırım and ..... who are the officers in charge” and “Mehmet Emin Yıldırım, captured and arrested around 10 days ago, was the editor-in-chief of Azadîya Welat newspaper”.

The prosecutor claimed that Yıldırım “was active in the Turkey executive board of the Press Committee.

In the indictment, the prosecutor charged Yıldırım with “membership of an armed terror organization” as per Turkish Penal Code 314/2, demanding 5 to 10 years of imprisonment. However, he requested that the prison sentence be extended by half as per Anti-Terror Law Article 5. As such, Yıldırım faces 7.5 to 15 years in prison for “establishing and leading an armed terror organization”.

The “KCK Press Trial”, marked by debates on the right to defense in the mother tongue, was held at 15th High Criminal Court with Special Authority (10 episodes consisting of 32 sessions) from September 10th, 2012 to March 3rd, 2014. The hearings started at Çağlayan Courthouse and were moved to the courtroom in the Silivri campus on November 12th, 2012. From March 26th, 2014 to January 11th, 2018, 15 hearings were held at Istanbul 3rd High Criminal Court located in the Çağlayan Courthouse.

Defendants detained in different prisons, including the Azadîya Welat newspaper’s editor-in-chief Mehmet Emin Yıldırım, were brought to Silivri for the hearings planned to last many days. After the trials ended, they were taken back to their prisons by road.

At the beginning of the trial, protests took place within the courtroom upon the rejection of requests for defense in the mother tongue. Afterwards, all journalists detained under the “KCK” investigation and their lawyers started a hunger strike. Defendants continued to respond in Kurdish and Zazaki during ID confirmation.

Frequently debates and protests erupted during the hearings, lawyers’ microphones were turned off, and the courtroom was evacuated upon the orders of the judge. 15. High Criminal Court filed six charges against the audience, lawyers and defendants for allegedly “protesting the court by applause” or “making statements that go beyond the limits of defense to constitute crime”.

It took six hearings to read out loud the 800-page indictment, and the 185-page indictment against two other defendants whose files were merged with the main case. The indictments were read out in turns by two TRT announcers, mainly to an empty hall. When the reading out of the indictments was completed at the 12th session on April 22nd, 2013, 11 of the 37 prisoners had been released.

In the 12th session on April 22nd, 2013, translators from the Kurdish Institute, which the lawyers had invited for interpretation from Kurdish were also in attendance. DİHA editor Ertuş Bozkurt, one of the detained defendants, read out the 25-page Kurdish defense drafted on behalf of all defendants. Detained defendants presented their individual defenses after this joint defense. The defense of the detained defendants was completed at the 17th hearing on June 18th, 2013. The defendants who were not detained commenced their defenses at the 19th hearing on September 25th, 2013, after the completion of the statements of lawyers of the detained defendants.

Speaking at the 7th hearing of the trial on November 16th, 2012, lawyer Feyzi Çelik said that various conversations by Mehmet Emin Yıldırım were listed in the indictment, but these included no evidence of crime.

He criticized the fact that even the toothpaste that Yıldırım sent to the ex-managing editor of Azadîya Welat in prison was presented as “logistical support to the organization”. He also emphasized that journalists’ business cards were listed as “evidence for crime” in the indictment.

The 14th hearing of the trial was held on April 25th, 2013. Mehmet Emin Yıldırım made his defense in Kurdish through an interpreter. Yıldırım stated the following in his short defense:

“Although the prosecution has compiled some evidence in the indictment to accuse me, 90% of the evidence consists of my journalistic activities and the remaining 10% of manipulation and calumny. Many of my colleagues are accused of going to Qandil and holding interviews there. But today, around 100 Turkish journalists listen to the press statements by KCK President Murat Karayılan in Qandil and share these with the public. In this trial, the Kurdish media and Kurdish language are being tried.”

“That’s what we want to emphasize when we speak of Kurdish here. Embracing one’s own language is not just a political but a vital cause. The issue of language is a natural and human condition. Here some of my colleagues may be expressing themselves very well or not so well in Kurdish. This is not something that our friends should be ashamed of. The ruling elite must instead be ashamed. The indictment is built on the “alleged” claims and in fact, the very word “alleged”. This is an effort at censorship. This is an insult to a people.”

Afterwards the president of the court started to read out the numbered evidence to Yıldırım. Yıldırım stated that the e-mail account in question did not belong to him (h…w..@...com), that his account was m.e...y…@...com; and that, as regards the other claims, his lawyer would make a statement later on.

The panel of judges asked Yıldırım whether he knew the defendant (ANF editor) İsmet Kayhan, and asked him about the secret witness statements. Yıldırım said that he knew Kayhan from the news agency and that he did not accept the secret witness statements.

The 15th hearing of the trial took place on April 26th, 2013. His lawyer Şivan Cemil Özen stated that Yıldırım was working for Azadîya Welat newspaper, and this cannot be used as an accusation against him.

The lawyer stated that the items that Yıldırım sent to a colleague and a relative in prison were presented like “materials sent to the members of the organization fighting in the mountains”, and that the indictment was replete with contradictions.

The 18th hearing of the trial was held on June 19th, 2013. Lawyer Şivan Cemil Özen stated that, in the indictment, Azadîya Welat newspaper was accused of “acting in accordance with the instructions from the organization”. Lawyer Özen said, “Who delivered these instructions: how, where and when? The prosecution has to prove its claims.”

Likewise, the lawyer stated that the prosecutor had to prove his claims concerning “terror organization-linked e-mail accounts”, “contacts with the Press Committee” or “delivering logistical support to the organization by sending various materials”.

Lawyer Özen also stated that the secret witness statements were inaccurate and clearly contained material errors. The lawyer stated that the indictment offered no concrete explanation as to why the identities of these witnesses were hidden.

Özen demanded that “secret wiretapping records be taken out of the case file”. The lawyer argued that illicit evidence couldn’t be used in legal proceedings, with references to rulings by ECHR and Turkey’s Court of Cassation (ECHR’s 2010 ruling in the case Gäfgen v. Germany; Court of Cassation 7. Criminal Chamber’s ruling dated 29.03.2007). Lawyer Özen requested that all wiretapping records and the statements obtained for the investigation, secret investigation or secret witnesses be removed from the case file, and that the defendants be released. The court did not accept these requests.

The 28th hearing took place on December 5th, 2013. Lawyer Özen stated that although the e-mail address “h…w…@...com” was claimed to belong to Yıldırım, information about the IP addresses and computers used showed that this address did not in fact belong to Yıldırım.

Lawyer Özen claimed that the secret witness Batuhan Yıldız was not really a secret witness but an officer of the National Intelligence Organization (MİT) and demanded that this be confirmed with MİT. The court rejected this demand indicating that “it would not contribute to the case”.

The 30th hearing of the trial took place on January 13th, 2014. At the time, there was a heated public debate about whether the Courts with Special Authority were going to be abolished. Lawyers argued that this debate made controversial the court which conducted the “KCK Press” trial. Due to this reason, lawyers demanded that the proceedings at Istanbul 15th High Criminal Court be suspended and that the detainees be released. The court rejected this demand.

Courts with Special Authority were indeed abolished with a law that came into force on February 21st, 2014.

The last hearing of the “KCK Press Trial” at İstanbul 15th High Criminal Court with Special Authority was held on March 3rd, 2014. The file was then transferred to the Istanbul 3rd High Criminal Court.

The six detained defendants were released on May 12th, 2014 as a result of the routine detention check, upon the orders of the 3. High Criminal Court. As such, there were no longer any detained defendants.

The trial resumed on July 10th, 2014, at Istanbul 3rd High Criminal Court in Çağlayan Courthouse.

The ban on the traveling abroad of 37 defendants was lifted in the first hearing at Istanbul 3rd High Criminal Court.

At the 10th hearing, the judge ordered that the journalists’ passports be annulled as per a State of Emergency Decree Law.

The lawyers said that upon the abolition of Courts with Special Authority, the trial had lost its legal grounding. They argued that the continuation of these proceedings at high criminal courts was against the Constitution. The Istanbul 3rd High Criminal Court indeed referred the file to the Constitutional Court on allegations of unconstitutionality. The court waited for a response from the Constitutional Court for two hearings. The Constitutional Court sent no answer to the court for 16 months. The court then decided to continue the trial.

In the subsequent hearings, the lawyers reiterated their demand for waiting for the Constitutional Court’s ruling and the acquittal of all defendants. Lawyers said that most of the law enforcement officers, prosecutors and judges involved in the investigation and prosecution of the trial before the trial was transferred to Istanbul 3rd High Criminal Court were now under arrest or on the run after the July 15th military coup attempt. Lawyers demanded that the legal measures taken against these individuals be included in the file. The court accepted this request. However, the court also ruled that all the other investigations and prosecutions concerning the journalists would also be included in the file.

Of the 46 defendants, only İsmet Kayhan, who is on the run, has not presented his defense in court. Even the “evidence assessment” phase has not been completed yet.

Judicial information about the officials involved in the investigation and prosecution phase has yet to be included in the file. İsmet Kayhan has not been arrested.

The 16th hearing of the trial took place on May 9th, 2019, and the 17th on October 22nd, 2019.

The 18th hearing was held on February 25th, 2020. Yıldırım did not attend this hearing.

The 19th hearing of the trial took place on July 2nd. The president of the court stated that the writ sent to the General Secretariat of Council of Judges and Prosecutors (HSK) about the progress in the trial was added to the case file. Accordingly, HSK demanded information from the court for the disciplinary investigation against Bilal Bayraktar, a prosecutor dismissed for alleged “membership of the Fethullahist Terror Organization.” Bayraktar was the prosecutor in charge of indictment and hearings at KCK Press Trial. Journalist Çağdaş Ulus’ lawyer Mehtap Acar Ulus stated that her client was included in the trial via manipulation. She demanded that his file be separated from the collective file and Ulus be acquitted. The court ruled to await the execution of the arrest warrant against İsmet Kayhan, who lives abroad.

The trial was adjourned until December 1st, 2020.

The prosecution has still not submitted its opinion as to the accusations although trial began in September 2012.

ECHR Proceedings

The European Court of Human Rights (ECHR) rejected the journalists’ application concerning this file in November 2019, pointing to non-exhaustion of domestic remedies -namely, the filing of an individual application with the Constitutional Court. However, at the time the journalists were arrested and had filed an application with ECHR, it was not yet possible to file an individual application with the Constitutional Court in Turkey. Therefore, the requirement of exhausting the individual application to the Constitutional Court before applying to ECHR did not exist yet.

19. Standing - July 2, 2020


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.
Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianameyi hazırlayan savcı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılama, 2 Temmuz 2020’de görülecek 19. duruşma ile devam etti.



Next Trial: Dec. 1, 2020, 9:50 a.m.


Duruşma, gelen evrakların tutanağa geçirilmesiyle başladı.

Mahkeme heyeti başkanı; Hakimler ve Savcılar Kurulu (HSK) Genel Sekreterliği’nden bu yargılamanın geldiği aşama ile ilgili bilginin istendiği yazının dosyaya eklendiğini açıkladı. Buna göre, HSK; “Fethullahçı Terör Örgütü üyesi olduğu” iddiasıyla meslekten çıkarılan savcı Bilal Bayraktar ile ilgili disiplin soruşturması için mahkemeden bilgi istiyordu. Savcı Bayraktar, “KCK Basın” yargılamasının soruşturma ve iddianame savcısıydı.

Gazeteci Çağdaş Ulus’un avukatı Mehtap Acar Ulus, Çağdaş Ulus’un bir manipülasyon yoluyla bu davaya dahil edildiğini söyledi. Çağdaş Ulus hakkındaki dosyanın, bu dosyadan ayrılmasını ve Ulus’un beraatini talep etti.

Hakimler ve Savcılar Kurulu‘nun (HSK) savcı Bilal Bayraktar hakkındaki disiplin soruşturması kapsamında, “KCK Basın” yargılamasıyla ilgili gelişmelerin ve kararın HSK Genel Sekreterliği’ne bildirilmesine yönelik yazı, dosyaya eklendi.

“FETÖ üyesi olduğu” iddiasıyla meslekten çıkartılan savcı Bayraktar, “KCK Basın” dosyasının da soruşturma ve iddianame savcısıydı.

Çağdaş Ulus müdafii avukat Mehtap Acar Ulus, müvekkili hakkında beraat talebiyle yazılı beyan sundu. Ulus’un dosyasının KCK Basın dosyasından ayrılmasını talep etti.

Diğer sanık müdafiileri, bu aşamada bir talepleri olmadığını söyledi.


Mahkeme, Çağdaş Ulus’un dosyasının ayrılması yönündeki talebini reddetti.

HSK’nın iddianame savcısı Bilal Bayraktar hakkında yürüttüğü disiplin soruşturması için, yargılamanın her aşamasının HSK Genel Sekreterliği’ne bildirilmesine karar verildi.

Ayrıca, sanıklardan yurtdışında ikamet eden İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının yerine getirilmesinin beklenmesine karar verildi.

Yargılamanın, 1 Aralık 2020 tarihinde görülecek 20. duruşma ile devam etmesine karar verildi.


Duruşma Öncesi

Güvenlik görevlisi, bariyerlerin geçilmesine izin verdi. Duruşma öncesi salonun önü boştu. Avukatlar tam duruşma saatinde, salonun önüne geldi.

Avukatlardan birinin beklenmesine karar verildi. Avukatın, o sırada başka bir mahkemede karar beklediği için geciktiği belirtildi.

Duruşma 10 dakika gecikmeli başladı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonunda yaklaşık 25 kişilik oturma alanı vardı. “Koronavirüs” pandemisi karşısında alınan tedbirleri kapsamında, sosyal mesafenin sağlanması için sandalyelere birer aralıkla bantlar çekilmişti.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya, Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) ve Türkiye Gazeteciler Sendikası’ndan gözlemciler katıldı.

Genel Gözlemler

Duruşma 18 dakika sürdü.

Pandemi nedeniyle izleme alanında fiziksel mesafe önlemleri alınmıştı ancak salonda bulunan mahkeme başkanı, iki heyet üyesi, savcı ve katip arasında sadece bir mahkeme heyeti üyesi maskesini takıyordu.

Mahkeme başkanı duruşma boyunca mikrofonunu kullanmadı ve kısık sesle konuştu. Söyledikleri izleyiciler tarafından duyulmadı.

18. Standing - Feb. 25, 2020


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 18. duruşması 25 Şubat 2020’de görüldü.



Next Trial: July 2, 2020, 10 a.m.


Duruşma öngörülen saatten 10 dakika sonra başladı, karar için verilen 5 dakikalık ara dahil, toplam 35 dakika sürdü.

Duruşmaya, Ses ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile katılması beklenen Yüksel Genç, mahkeme salonunda hazır bulundu. Genç, yaptığı savunmayı ayrıca yazılı olarak da sundu.

Genç savunmasında, hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen ve daha sonra “KCK Basın” ile birleştirilen dosyanın iddianamesine tepki gösterdi. Demokratik Toplum Kongresi (DTK) kuruculuğuyla suçlandığı bu dosyadaki deliller arasında hakkındaki teknik takip delillerinin de gösterildiğini, ancak kendisinin o tarihlerde “KCK Basın” davasından tutuklu olduğunu açıkladı.

DTK’da 2009-2011 arası görev yaptığını ve DTK’nın yasadışı bir yapı olmadığını söyledi, suçlamaları reddetti. TBMM Anayasa Komisyonu’nun DTK’dan resmi olarak görüş istediğine dair belgeyi mahkemeye sundu.

Sanıklardan Hüseyin Deniz de salonda hazır bulundu. Deniz bu aşamada söyleyecek bir şeyi olmadığını ifade etti.

Ardından Çağdaş Ulus’un avukatlığını üstlenen eşi sözü aldı. Ulus’la 5 senedir tanıştıklarını, çocuklarının 1 yaşında olduğunu ancak bu davanın halen devam ettiğini söyledi. Ayrıca eşi Ulus’un 2011’de gözaltına alınmadan birkaç ay önce zorunlu askerlik hizmetini yerine getirdiğini anlattı; teröristlikle suçlanmasına tepki gösterdi. Dosyasının ayrılmasını talep etti.

Ardından söz alan diğer tüm sanıklar müdafii Özcan Kılıç, öncelikle Yüksel Genç’in duruşmalardan vareste tutulmasını talep etti. Sanıklardan Ziya Çiçekçi hakkında açılan başka bir dosyanın birleştirilmesini de istedi.

Kılıç, müvekkillerinin DTK üyesi olmakla suçlandığını, ancak DTK’nın yasadığı bir yapı olmadığını anlattı. DTK’nın yasadışı bir örgüt olup olmadığının tespit edilmesini talep etti.

Avukat Kılıç, “KCK Basın’ dosyasının soruşturma aşamasında gözaltına alınan, o dönem AFP (Agence France Presse, Fransız Haber Ajansı) muhabiri Mustafa Özer’in MİT ajanı olduğunun ortaya çıktığını” iddia etti. İlk başta şüpheli listesinde yer alan ancak şu an dosyada bulunmayan Özer’in mahkeme huzurunda dinlenmesini talep etti.

Mahkeme karar için 5 dakika ara verdi.


Mahkeme sanıkların ve müdafilerinin tüm taleplerini reddetti.

İsmet Kayhan hakkındaki yakalama emrinin infazının beklenmesine karar verdi.

Bir sonraki duruşma 2 Temmuz 2020 saat 10.00’da görülecek.


Duruşma Öncesi

Duruşmadan birkaç dakika önce polis barikatı açılarak gazetecilerin salon önüne geçişine izin verildi.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonu yaklaşık 30 kişilikti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve duruşmada konuşulan hiçbir şey izleyici bölümünden duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya sanık müdafii olarak sekiz avukat katıldı. Duruşmayı; Gazetecileri Koruma Komitesi (CPJ), P24 ve Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) temsilcileri takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma öngörülen saatten 10 dakika sonra başladı, karar için verilen 5 dakikalık ara dahil, toplam 35 dakika sürdü.

Duruşma devam ederken, bir sonraki duruşmanın SEGBİS bağlantısı kuruldu ve SEGBİS’le bağlanan kişi kendi duruşmasını bekledi.

Duruşma esnasında mahkeme başkanının sanıklardan Yüksel Genç’e “sen” diyerek hitap etmesine bir avukat itiraz etti. Mahkeme başkanı “Bu sen-siz tartışması yıllardır sürüyor” dedi ve “sen” ifadesinin sıkıntılı bir ifade olmadığını söyleyerek duruşmaya devam etti.

Mahkeme karar için ara verdiğinde salon boşaltıldı. Ancak savcının salonda oturuyordu. 5 dakika sonra salonun kapısı açıldı. Mahkeme başkanının bir sonraki duruşma tarihini söylemesiyle duruşma sona erdi. Mahkeme başkanı erkek, heyetin iki üyesi kadın hakimdi.

17. Standing - Oct. 22, 2019


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 17. duruşması, 22 Ekim 2019’da görüldü.



Next Trial: Feb. 25, 2020, 10:30 a.m.


Bir önceki duruşmada, sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen dosyanın KCK Basın dosyasıyla birleştirilmesi talebi, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedilmişti.

İki duruşma arasında, İstinaf Mahkemesi; Genç hakkındaki iki dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde birleştirilmesine resen karar verdi.

Yargılamanın 17. duruşması, bu kararın dosyaya eklenmesiyle başladı. Yeni dosya eklendiği için Genç’in tekrar savunma sunması istendi. Avukat Özcan Kılıç, Genç’in savunması için Diyarbakır’da hazır edileceğini ifade etti.

Sanıklardan Ziya Çiçekçi hakkında, “terör örgütü yayınlarını basmak ve yayınlamak” suçlamasıyla İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde birleştirilmesi için muvafakat (kabul etme) yazısı geldi. Avukat Özcan Kılıç da dosyaların birleştirilmesi talebinde bulundu.

Avukat Mehtap Acar Ulus, FETÖ suçlamasıyla yargılanan ve etkin pişmanlıktan yararlanan bir emniyet müdürünün, müvekkili Çağdaş Ulus’un sahte delillerle tutuklandığına dair ifadelerinin olduğunu belirtti ve bu konudaki delilleri mahkemeye sundu. Müvekkili Ulus’un dosyasının ayrılmasını talep etti.


Mahkeme, sanıklardan Yüksel Genç’in bir sonraki duruşmada savunmasını Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi üzerinden (SEGBİS) sunmak üzere Diyarbakır’da bir mahkemede hazır edilmesi için talimat yazılmasına karar verdi.

Çağdaş Ulus’un dosyasının ayrılması yönündeki talebi reddetti. Ziya Çiçekçi’nin dosyasının birleştirilmesi talebini de reddetti.

İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının infazının beklenmesine de karar veren mahkeme bir sonraki duruşmanın 25 Şubat 2020 saat 10.30’da görüleceğini açıkladı.


Duruşma Öncesi

Duruşma öncesi gazetecilerin bir kısmının barikattan geçip mahkeme salonu önünde beklemesine izin verildi.

Mahkeme salonu önü kalabalıklaştıktan sonra ise barikattan geçişler kapatıldı. İki gazetecinin salon önüne yaklaşkasına duruşma başladığı ana kadar izin verilmedi.

Gazeteciler ve güvenlik görevlileri arasında tartışma yaşandı. Gazetecilerden biri, güvenlik görevlisine “keyfi davrandığını” söyledi. Bunun üzerine güvenlik görevlisi barikatı kapatarak “Sadece senin geçişine izin vermiyorum, keyfi değil mi” dedi.

Duruşmanın başlamasıyla, güvenlik şefi gelerek, gazetecilerin içeri girişini sağladı.

Mahkeme Salonu koşulları

Mahkeme salonu katılımcı sayısına göre genişti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve duruşmada konuşulan hiçbir şey izleyici bölümünden duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya sanık müdafii olarak altı avukat katıldı. Duruşmayı, P24 ve Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) temsilcileri ve gazeteciler takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma öngörülen saatten 40 dakika sonra başladı, 25 dakika sürdü.

Salona girdikten sonra yaklaşık 10 dakika boyunca mahkeme katibi dosyayla ilgili telefonda konuştu. İzleyici bölümünden sadece “Burası terör mahkemesi değil” cümlesi duyuldu.

Avukatlar, konuşmanın; sanıklardan Yüksel Genç’in İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan dava dosyasının KCK Basın dosyasıyla birleştirilmesiyle ilgili olduğunu açıkladı.

Duruşma başladığında, avukatlardan biri başka bir adliyede de duruşması olduğu için ayrılacağını ifade etti. Bunun üzerine mahkeme başkanı öfkelendi, birkaç dakikalık bir tartışma yaşandı.

Mahkeme karar için ara verdiğinde salon boşaltıldı. Beş dakika sonra salonun kapısı açıldı. Mahkeme başkanının bir sonraki duruşma tarihini söylemesiyle duruşma sona erdi.

Mahkeme heyeti üyelerinden biri değişmişti. Mahkeme başkanı erkek, heyetin iki üyesi kadın hakimdi.

16. Standing - May 9, 2019


“Kürt medyasında” çeşitli görevlerde bulunan 46 gazeteci ve medya çalışanı, kamuoyunda “KCK Basın” olarak bilinen dava kapsamında 2012’den bu yana yargılanıyor. Gazeteci ve medya çalışanları “silahlı terör örgütü üyesi olmakla” veya “silahlı terör örgütü kurmak veya yönetmekle” suçlanıyor. Haklarında 7 yıl 6 ay ile 22 yıl 6 ay arasında değişen hapis cezaları istendi.

Gazeteci ve medya çalışanlarından 37’si, 9 ay ile 2 yıl 6 ay arasında değişen sürelerde tutuklu olarak yargılandı. Bu gazeteci ve medya çalışanları daha sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Süreç, 20 Aralık 2011’de sabaha karşı; İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj TV başta olmak üzere “Kürt medyası” çalışanlarına yönelik polis operasyonu ile başladı.

Operasyon kapsamında, 49 gazeteci ve medya çalışanı evlerine veya görevli oldukları basın yayın kuruluşlarının merkezlerine yapılan baskınla gözaltına alındı.

Gazeteci ve medya çalışanları hakkındaki iddianame, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. İddianame savcısı; 15 Temmuz 2016’daki askeri darbe girişiminden sonra mesleğinden ihraç edildi.

İddianamede; gazetecilik faaliyetleri, “örgütsel faaliyet” olarak suçlandı. “Sözde gazetecilik”, “eyleme gazeteci görünümünde katılmak”, “devletin imajını bozacak /devleti sıkıntıya sokacak haberler”, “şüphelinin gazetecilik faaliyeti yapmayıp, örgütün ekmeğine yağ süren nitelikte haberler yaptığı görülmüştür” gibi ifadeler sık sık kullanıldı.

Yargılama; 10 Eylül 2012’den 3 Mart 2014’e kadar İstanbul Özel Yetkili 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Çağlayan Adliyesi’nde başlayan duruşmalar, 12 Kasım 2012’de Silivri yerleşkesindeki salona taşındı.

Özel Yetkili Mahkemeler, 21 Şubat 2014’te yürürlüğe giren kanun değişikliği ile adalet sisteminden kaldırıldı. Bu yüzden yargılamalar 26 Mart 2014’ten itibaren Çağlayan Adliyesi’ndeki İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı.

Avukatlar Özel Yetkili Mahkemelerin adalet sisteminden kaldırılması ile yargılamaların meşruiyetini kaybettiğini dile getirdi. Bu yargılamaların ağır ceza mahkemelerinde devam etmesinin de Anayasaya aykırı olduğunu savundular. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi de dosyayı anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne gönderdi. Mahkeme iki duruşma boyunca Anayasa Mahkemesi’nden yanıt gelmesini bekledi. Anayasa Mahkemesi’nden beklenen cevap 16 ay boyunca mahkemeye gelmedi. Bunun üzerine mahkeme yargılamayı sürdürme kararı aldı.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), gazetecilerin yargılandığı dava dosyasına dair yapılan başvuruyu, Kasım 2019’da reddetti. Kararın gerekçesinde; Anayasa Mahkemesi’ni bireysel başvuru yolunun tüketilmediği belirtildi. Ancak gazetecilerin tutuklandığı ve AİHM’e başvuru yapıldığı tarihte Türkiye’de Anayasa Mahkemesi’ne bireysel hak ihlali başvurusu yapılamıyordu. Bu yüzden AİHM başvuruları için AYM’ye bireysel başvuru yolunun tüketilmesi şartı da yürürlükte değildi.

Sonraki duruşmalarda da avukatlar; yargılama İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşınana kadar soruşturma ve kovuşturma aşamasında yer alan kolluk görevlileri, savcılar ve hakimlerin çoğunun 15 Temmuz askeri darbe girişiminin ardından tutuklandığını ya da firari konumda olduğunu söyledi. Avukatlar; tüm bu isimlerin haklarındaki hukuki işlemlerin, yargılama dosyasına eklenmesini talep etti. Mahkeme bu talebi kabul etti. Ancak mahkeme, sanık gazeteciler hakkında şimdiye kadar açılan tüm soruşturma ve kovuşturma verilerinin de dosyaya eklenmesine karar verdi.

46 sanıktan sadece firari sanık İsmet Kayhan, mahkemede savunmasını yapmadı. “Delil değerlendirmesi” de henüz gerçekleşmedi.

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında görev alan görevliler hakkındaki yargılama bilgilerinin dosyaya eklenmesi bekleniyor. İsmet Kayhan hakkındaki yakalama kararının da gerçekleşmesi bekleniyor.

Savcılık; Eylül 2012’den başlayan yargılamada esas hakkındaki mütalaasını halen sunmadı.

Yargılamanın 16. duruşması 9 Mayıs 2019’da görüldü.



Next Trial: Oct. 22, 2019, 10 a.m.


Mahkeme Başkanı, mikrofon kullanmadığı için 10 dakika süren duruşma boyunca katılımcılar çok az şey duyabildi.

Daha sonra duruşma tutanağından edinilen bilgiye göre, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü’nün sanık Dilek Demiral’ın pasaportu üzerindeki şerhin kaldırılması şeklindeki işlemlerin devam ettiği yönünde cevabı dosyaya eklendi.

Ayrıca “KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında görevi kötüye kullanma suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen yargılamanın devam ettiğine dair cevap ve duruşma zaptı örneği de mahkemeye ulaştı. Avukat Özcan Kılıç, Ocak 2019’da görülen bir önceki duruşmada bu davanın akıbetinin öğrenilmesini talep etmişti.

Mahkeme Başkanı, sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde bir dava açıldığını ve İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kendilerine birleştirme kararı gönderdiğini söyledi. Mahkeme Başkanı, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi heyeti olarak birleştirmeye onay vermediklerini söyledi.

Duruşma savcısı, bu duruşmada da esas hakkındaki mütalaasını açıklamadı; eksiklerin giderilmesini mütalaa etti.

Mahkeme ara vermeden, kararını açıkladı.


Sanıklardan Yüksel Genç hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ndeki dosyayla birleştirilmesini kabul etmeyen mahkeme, dosyayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderdi.

Bir sonraki duruşmanın 22 Ekim 2019 saat 10.00’a bırakılmasına karar verildi.


Duruşma Öncesi

Avukatlar ve iki muhabirin salona girmesinin ardından salonun kapısı kapandı. Kapı kapandıktan sonra gelen izleyicilerin içeri alınmasına zorluk çıkarıldı.

Duruşmaya katılım

Duruşmaya altı avukat katıldı. Duruşmayı; P24, Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) ve Türkiye Gazeteciler Sendikası’ndan temsilciler ve muhabirler takip etti.

Genel Gözlemler

Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadığı için, izleyici alanından sadece, sanıklardan Yüksel Genç’in dosyası ile ilgili konuşmalar ve bir sonraki duruşma tarihi duyulabildi.

Duruşma 10 dakika sürdü.

15. Standing - Jan. 11, 2019


20 Aralık 2011’de sabaha karşı, İstanbul, Ankara, İzmir, Van, Adana ve Diyarbakır’da Dicle Haber Ajansı (DİHA), Özgür Gündem gazetesi, Fırat Haber Ajansı, Roj Tv başta olmak üzere Kürt medyası çalışanlarına yönelik “Kürdistan Topluluklar Birliği (KCK) operasyonunda” 49 gazeteci evlerine ve medya kuruluşlarına düzenlenen polis baskınlarında gözaltına alındı. Yedi gazeteci savcılık sorgusunun ardından serbest bırakılırken, 42 gazeteci mahkemeye sevk edildi. 24 Aralık 2011’de altı gazeteci mahkemede serbest bırakıldı, 36 gazeteci tutuklandı.

KCK Basın Davası iddianamesi, 27 Nisan 2012’de İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından hazırlandı. 808 sayfalık iddianamede özetle, KCK/PKK Basın Komitesi ve Demokratik Aydınlanma Birliği’nin (Yekitiya Ragihandina Demokratik – YRD) Kürt medyasının yayın politikasını ve haberleri yönlendirdiği savunuldu ve 49 gazeteci örgüt yöneticiliği ya da örgüt üyeliği ile suçlandı.

Davanın ilk duruşması, 36 gazetecinin tutuklanmasından 8,5 ay sonra, 10 Eylül 2012’de gerçekleşti.

Gazeteciler Çağdaş Ulus ve Cihat Ablay 13 Eylül 2012’de; Çiğdem Aslan ve Oktay Candemir 16 Kasım 2012’de; İsmail Yıldız, Pervin Yerlikaya, Zuhal Tekiner, Ziya Çiçekçi, Çağdaş Kaplan, Ömer Çiftçi ve Saffet Orman 8 Şubat 2013’te; Zeynep Kuray ile Sadık Topaloğlu 26 Nisan 2013’te, Ömer Çelik ve Selahattin Aslan 19 Haziran 2013’te; İrfan Bilgiç ve Fatma Koçak 27 Eylül 2013’te; Nilgün Yıldız 6 Aralık 2013’te; Nahide Ermiş 14 Ocak 2014’te; Dilek Demiral, Sibel Güler ve Ayşe Oyman 3 Mart 2014’te; Mazlum Özdemir, Şeyhmus Fidan, Hüseyin Deniz, Nevin Erdemir, Semiha Alankuş, Kenan Kırkaya, Mehmet Emin Yıldırım ve Haydar Tekin 27 Mart 2014’te; Ramazan Pekgöz, Nurettin Fırat, Turabi Kişin, Yüksel Genç, Davut Uçar, Ertuş Bozkurt 12 Mayıs 2014’te tahliye edildi ve davada tutuklu sanık kalmadı.

Özel Yetkili Mahkemelerin (ÖYM) kaldırılmasının ardından, dava Temmuz 2014’te İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yeniden görülmeye başlandı.

Sanık avukatları, daha önce Özel yetkili savcılıklarca açılmış soruşturma ve davaların özel yetkileri kaldırılan Ağır Ceza Mahkemeleri tarafından yürütülmeye devam edilmesine itiraz etti ve Anayasa Mahkemesi’ne (AYM) başvurulmasını talep etti.

İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 6 Kasım 2014’te dosyayı AYM’ye gönderdi. 10 Nisan 2015 ve 10 Eylül 2015’teki duruşmaları AYM kararının gelmesi için erteleyen İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 15 Ocak 2016’da görülen duruşmada AYM’nin dosya ile ilgili kararını açıklamamasını gerekçe göstererek davalara kendisi bakma kararı aldı.

Yeniden görülmeye başlanan davanın 15. duruşması 11 Ocak 2019’da görüldü.



Next Trial: May 9, 2019, 1 p.m.


Duruşma saatinde başladı ve 10 dakika sürdü.

Avukat Özcan Kılıç “KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında “görevi kötüye kullanma” suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın akıbetinin öğrenilmesini talep etti.


“KCK Basın” soruşturmasını yürüten emniyet görevlileri hakkında “görevi kötüye kullanma” suçlamasıyla İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın akıbetinin sorulmasına karar verildi.

Dava, 9 Mayıs 2019 gününe bırakıldı.


Duruşma Öncesi

Duruşma öngörülen saatte başladı. Öncesinde sanık gazeteciler ile duruşmayı takibe gelen gazeteciler sohbet etti. Duruşma öncesi herhangi bir destek açıklaması yapılmadı.

Mahkeme Salonu Koşulları

Mahkeme salonu katılımcı sayısına göre genişti. Mahkeme başkanı mikrofon kullanmadı ve sözleri katılımcılar tarafından duyulmadı.

Duruşmaya Katılım

Duruşmaya iki sanık ve dokuz avukat katıldı. Dört muhabir duruşmayı haber/rapor amacıyla takip etti.

Genel Gözlemler

Duruşma yıllardır sürdüğü, halen esas hakkında mütalaa verilmediği ve davada ilerleme olmadığı için duruşmaya katılım çok düşüktü.

“KCK Press” Trial (Indictment)

“KCK Press” Trial 15. Standing (Minutes of the Hearing)

“KCK Press” Trial 16. Standing (Minutes of the Hearing)

“KCK Press” Trial 17. Standing (Minutes of the Hearing)

“KCK Press” Trial 18. Standing (Minutes of the Hearing)

“KCK Press” Trial 19. Standing (Minutes of the Hearing)

Press in Arrest is a database, monitoring, documentation and collective memory study of Press Research Association.
+90 (312) 945 15 56 | pressinarrest@gmail.com